वर्णन

कपटआमच्या शाळेच्या संस्थापक सदस्यांपैकी एक वयस्कर असे मेम्बर वारले. शाळा त्यादिवशी दोनच तासात सोडण्यात आली. रामदासने मला गाठले. त्याच्यासोबत घरी चल म्हणून लागला. मला काही अडचण नव्हती मी त्याच्यासोबत निघालो. रामदासचे घर तिनेक किलोमीटर लांब होते. वाटेत एक कॅनॉल लागत होता. आम्ही कॅनॉलच्या कडेने असलेल्या कच्च्या रस्त्यावरून चाललो होतो. कॅनॉलला पाणी होतं. कठडा नव्हता. रस्ता कच्चा आणि खड्ड्यानी भरला होता. हळूहळू सायकल चालवत, बडबडत आम्ही निघालेलो. वाटेत फारसं कोंणी नव्हतं. एका बाजूला उसाची शेती आणि एका बाजूला तो कॅनॉल. मधून तो कच्चा गाडीमार्ग होता.मला थोडं दुरून कॅनॉलच्या काठाला एक सायकल आडवी पडलेली दिसली. थोडं पुढं गेल्यावर आम्हाला ओरडल्याचा आवाज आला."