वर्णन

पहाटेचे साडेपाच वाजले होते. अलार्म वाजण्यापूर्वीच माधवचे डोळे उघडले. ही त्याची कित्येक वर्षांची सवय होती. अंथरुणातून उठताना त्याच्या पाठीत एक सणक आली, पण त्याने त्याकडे नेहमीप्रमाणे दुरुलक्ष केले. हिवाळ्याचे दिवस असल्याने वातावरणात चांगलाच गारठा होता. माधवने स्वयंपाकघरात जाऊन गॅसवर पाण्याचे पातेले ठेवले. आईसाठी गरम पाणी, वडिलांच्या काढ्यासाठी लागणाऱ्या वनस्पती आणि लहान भाऊ रोहनसाठी चहा... प्रत्येकाची आवड-निवड माधवच्या बोटांवर रेंगाळत असायची.माधव हा घरातला मोठा मुलगा. वयाच्या चोविसाव्या वर्षी, जेव्हा इतर मुले करिअर आणि स्वप्नांच्या दुनियेत भरार्या मारत असतात, तेव्हा माधवच्या डोक्यावर कुटुंबाची जबाबदारी आली होती. वडिलांची नोकरी अचानक सुटली आणि घराचा डोलारा कोलमडू नये म्हणून माधवने स्वतःची उच्च शिक्षणाची स्वप्ने एका