वर्णन

**पूनमच्या आयुष्याचा विस्तार खूप मोठा आहे...**प्रेमही भरभरून मिळालं आणि मग दुःख, अपमान हेही अटळपणे आलेच. मी नेहमी म्हणते, निसर्गाला संतुलन आवडतं.अगदी सातवीत असतानाच आईने माझं लग्न ठरवून ठेवलं होतं. त्या मुलाचे आई-वडील आजही माझी खूप काळजी घेतात. त्यांना अजूनही खंत वाटते. ते आईला नेहमी म्हणतात, "शेवटी तुम्ही पूनमला दिलंच नाही."त्या कुटुंबाचे माझ्यावर खूप उपकार आहेत. सर्वांत जास्त त्यांनीच मला सांभाळलं, घडवलं. मला काहीच येत नव्हतं. अगदी विहिरीतून पाणी काढणंसुद्धा. त्या माझ्या मामी होत्या. नात्याने खूप लांबच्या होत्या, पण नात्यातल्या होत्या.त्यांनी त्यांच्या इतर दोन मुलांना माझी काळजी घ्यायला सांगितलं होतं. मी कुठेही गेले की लगेच त्यांना पाठवत, "जा, ती मुलगी एकटी