वर्णन

**पूनम जेव्हा सासरी जाते तेव्हा,** निघते फक्त. काहीही घेऊन जात नसते. जसंच त्यांना कळतं की मी येत आहे, तसं जणू त्या संपूर्ण एरियाचा श्वास आला आहे. प्रत्येक जण घरातून भरभर खाली येतो, कळत-नकळत. एका बिल्डिंगमध्ये ८० च्या पुढे घरे असतील, आणि अशाच जवळपास भरपूर. पण गाडी पार्किंगला लागायच्या आधीच तिथे गर्दी असते.घरात सासूबाई म्हणतात, "अजून एक-दोन तास लागतील आपल्यापर्यंत यायला तिला..." अजून पूनम फक्त पूनम आहे. माझी अशी दुसरी कोणती ओळख नाही. फक्त प्रेम, आपुलकी आणि विचारपूस करत आली, बाकी काही एक नाही.प