#AB..kunjdeep..enjoying my life with full of love



હાર કે બાદ હી જીત હૈ...

'મન કે હારે હાર હૈ, મન કે જીતે જીત.’
એક નાનકડું વાક્ય પણ જબરજસ્ત મનોબળ વધારી જતું
હોય છે. પરિસ્થિતિ સામે ઝૂકી જવું, શું એ કોઈ સમસ્યાનું સમાધાન છે? મારા મતે તો ના જ. જે વ્યક્તિ દરેક પરિસ્થિતિ સામે ઝૂકી જાય એ નબળો જ હશે એમ પણ માની લેવું એ ઉચિત નથી જ. પણ ઝૂકવું એ નબળાઈ તો ખરી જ. હા, જ્યાં આવશ્યકતા હોય અથવા તો પોતાના વ્યક્તિને સાચવવા ઝૂકવું પડે તો હજાર વાર ઝૂકવું, મારા માટે એ જ પ્રેમની ઉદારતા છે. કોઈપણ સમસ્યાની સામે જીતવા મરણતોલ પ્રયાસ કરવા જોઈએ. ફક્ત પ્રાર્થના કરવાથી કંઈ જ નથી મળતું પરિશ્રમ- પ્રયાસ કરવો જ રહ્યો. આમ પણ એક વાત તો સર્વ માન્ય છે કે સંકટની પરાકાષ્ઠા એ જ માણસની ચેતના સૌથી વધુ જાગૃત હોય છે. તો એ સમય ને પારખી લેવું એ જ જીત છે. જીવન સંઘર્ષનું બીજું નામ છે. સમસ્યાઓનો સ્વીકાર કરવાને બદલે એનો સામનો કરી એને પરાસ્ત કરવાથી જ જીવન સુરક્ષિત રાખી શકાય છે. જીવવાની ઈચ્છા તો બધાને હોય છે પણ એના માટે જે લડવું પડે છે એ લડાઈ કોઈએ નથી લડવી. બધાએ સીધું અને સાદું જીવન જીવવું છે. હમણાં ના સમયમાં આપણે જેને "ડિપ્રેશન" કહીએ છીએ પહેલાના જમાનામાં એને "માનસિક તણાવ" કહેતા. વડીલો કહેતા કે તણાવ વધુ ટકતો નથી વાત કરવાથી કે કામ કરવાથી એ દૂર થઈ જાય છે અથવા તો સહેલાઇથી એનો રસ્તો મળે છે. ડિપ્રેશન જેવી અવસ્થા દરેકના જીવનમાં આવે જ છે. તેનો હિંમતથી સામનો કરવો જોઈએ. નાસીપાસ ન થવાય. આત્મહત્યા કે ઘરેથી ભાગી જવું એ કોઈ રસ્તો નથી! મારા મતે તો એ કાયરતા જ છે. હા બધાંના જ જીવનમાં હારની લાગણી થતી હોય છે ત્યારે એને મરી જવાના કે પરિસ્થિતિથી ભાગી જવાના સૌથી પહેલા વિચાર આવે છે. પરંતુ આવા સમયે "ટોકિંગ થેરેપી ઇસ ધ બેસ્ટ થેરેપી" સાયંટીફીકલી પણ સાબિત થયું છે કે, પોતાના મનની વાત બીજા સાથે સહજતાથી કરી દેતા વ્યક્તિઓ ડિપ્રેશનનો ભોગ ભાગ્યે જ બનતા હોય છે. પોતાના મનની વાત પોતાની લાગતી વ્યક્તિ સાથે અચૂક કરો અને એમ ન થાય એવું હોય તો એક કાગળ ઉપર તમારા મનની બધી જ વાત લખી નાખો તમારું હૈયું હળવું થશે પછી એ કાગળ સાચવવા ને બદલે ફાડીને ફેંકી દો એની સાથે તમારી સમસ્યાનો ઉકેલ પણ આવી જશે.
આ મારો સ્વ- અનુભવ છે. પરિવર્તન એ સંસારનો નિયમ છે. અને એ સ્વીકારવું જ રહ્યું. એ પછી હસતાં કે રડતાં. તેથી હસતા બધું સ્વીકારો. તમે મનથી ખુશ હશો તો જ જીવન માણી શકશો નહીં તો આ તાણ અને તણાવ તમારો શારીરિક અને માનસિક ભોગ લીધા વિના નહીં રહે. અને આવું કંઈક અનુભવતાં હો તો ડોક્ટર પાસે જતા ખંચકાટ ન અનુભવો. તમે જ તમારી મદદ કરો અને ખુશ રહો . નેવર લુઝ હોપ!

અહીં મને ફિલ્મ મિ. ઇન્ડિયાના એક ગીતના શબ્દો યાદ આવે છે...
ગમ કા બાદલ જો છાયે તો હમ મસ્કુરાતે રહે,
અપની આંખોં મેં આશાઓ કે દીપ જલાતે રહે,
આજ બિગડે તો કલ ફિર બને,આજ રૂઠે તો કલ ફિર મને;
વક્ત ભી જૈસે એક મીત હૈ,
હાર કે બાદ હી જીત હૈ,જિંદગી કી યહી રીત હૈ.

-કિંજલ દિપેશ પંડ્યા (કુંજદીપ)

अजून वाचा
Kinjal Dipesh Pandya verified तुमचे अपडेट्स पोस्ट झाले ગુજરાતી प्रणय
4 दिवस पूर्वी

તારી યાદોનું ઘોડાપુર આવી જાય છે,
જ્યારે આ વરસાદ મને સ્પર્શી જાય છે!

ગજબની છે આ મૌસમની માદકતા પણ,
વગર મળીયે મને તારામાં ભેળવી જાય છે!

-કુંજદીપ

अजून वाचा
Kinjal Dipesh Pandya verified तुमचे अपडेट्स पोस्ट झाले ગુજરાતી विचार
5 दिवस पूर्वी

હૈયું ભરેલું ને હોઠ બંધ છે,
તારી યાદોની કયાં ખોટ છે?
ખોટ છે તો બસ એ અઢી અક્ષરની,
ચૂપ ન રહે હવે બોલી દે!
મૂકી કયાં તારા મનડા એ દોટ છે?
મારા મનનાં સાગરમાં ખળભળાટ છે,
આ ભરતી પહેલાની ઓટ છે!
કહી દે કાના હવે જે કહેવું હોય એ,
તારી રાધાને તો તારી જ ખોટ છે!
કુંજદીપ.

अजून वाचा
Kinjal Dipesh Pandya verified तुमचे अपडेट्स पोस्ट झाले ગુજરાતી प्रणय
7 दिवस पूर्वी

નથી ખબર ત્યારે કયા ગ્રહો ભેગા થયા ને આપણે મળ્યા,
યાદ છે તો બસ એટલું કે હાથમાં હાથ હતા ને જીવ ભળ્યા!

- કુંજદીપ

अजून वाचा
Kinjal Dipesh Pandya verified तुमचे अपडेट्स पोस्ट झाले हिंदी विचार
1 आठवडा पूर्वी

जीओ तो कुछ इस तरह, की जींदगी भी जी उठे।
मौत आयें तो गम न कर, ले इस तरह उसे भी बाहों में,
की वो भी महेबूबा बनकर तुमसे महोब्बत कर बैठे ।

-कुंजदीप

अजून वाचा

પ્રેમદાન ...

પ્રેમ અને દાન બંને શબ્દો પોતપોતાનું આગવું સ્થાન ધરાવે છે.
ધર્મના મુખ્ય ચાર પાયા છે. સત્ય- તપ-પ્રામાણિકતા અને દાન. આ ચારમાં દાનનું મહત્વ કલિયુગમાં સવિશેષ છે. ગૌદાનથી લઈને પિંડદાન સુધીનું મહત્વ આપણે જાણીએ જ છીએ. શાસ્ત્રોમાં એવું પણ લખ્યું છે કે, દાન કદી કુપાત્રને ન કરવું. પરંતુ આપણે તો પ્રેમ દાન દેવા જઈ રહ્યાં છીએ. ત્યાં પાત્ર અને કુપાત્ર શું વળી? ટાગોર હંમેશા કહેતા કે, "ઈશ્વરની અપેક્ષા હતી કે માનવી પ્રેમનું મંદિર બનાવે, પરંતુ માનવી પથ્થરના મંદિર બનાવે છે." મારા મતે શુધ્ધ પ્રેમ અને પરમાત્મામાં કોઈ જ અંતર નથી. પ્રેમ સર્વ જીવો માટે સમાન છે.
પહેલાં આપણે આપણું જ પાણીગ્રહણ કરતાં શીખવું જોઈએ. અને પોતાની જાતને જ સૌ પ્રથમ પ્રેમદાન કરવું જોઈએ. તો જ આ દાન બીજાને કરી શકીશું. ઓશો ના મત મુજબ, "પ્રેમ તો પ્રકૃતિ છે. એવું નથી કે એક પ્રેમ આપે તો જ સામેથી બીજો આપી શકે." પ્રેમ સહજ છે. નિજાનંદ છે.
પ્રેમ સ્વસુખ થી શરૂ કરીને તવસુખ સુધી પહોંચવો જોઈએ. પ્રેમમાં તવસુખની પ્રધાનતા રહે છે. "તું સુખી થા" બસ આજ પ્રેમ. આપણે ક્યાં ઉદાહરણ શોધવા દૂર જવાની જરૂર છે? જેમકે, મધર ટેરેસાને જોઈલો. પોતાનું સંપૂર્ણ જીવન તવસુખમાં જ ખપાવી દીધું .આ જ ખરું પ્રેમદાન. ભગવાન રામે પ્રેમ વશ થઈ શબરીના એઠાં બોર ખાધા. કૃષ્ણએ પોતાની વાંસળીને રાધાની જેમ જ અનહદ પ્રેમ કર્યો. કર્ણ, જગડુશા કે ભામાશા જેવા દાન ન જ કરી શકીએ પરંતુ પોતાનાથી થાય એટલો પ્રેમ તો કરી જ શકીએ. દરેક જીવને પ્રેમ અને હૂંફની આખા જીવન દરમિયાન પળે પળે જરૂર પડે છે. સોશિયલ મીડિયામાં લાખો ફેન ફોલોઅર્સ હોય, રોજની હજારો લાઈક્સ મળતી હોય પરંતુ ભીડમાં પણ તમને એકલતા સતાવતી હોય તો આ બધું જ નકામું છે. જરૂર હોય છે એવી કોઈ વ્યક્તિની કે તમને અને તમારી પરિસ્થિતિને સમજી હૂંફ આપે, ક્યારેય એકલતાનો અહેસાસ ના થવા દે અને સકારાત્મક લાગણીનો સંચાર કરે. મોટાભાગના લોકો પોતે સક્ષમ છે, હિંમતવાન છે એવો દેખાવ કરતા હોય છે નજીક જઈને જુઓ તો સત્ય જુદું જ નીકળે. કહેવાય છે ને કે,
"હંમેશા હસતી રહેતી વ્યક્તિના હૈયા રડતાં જ હોય છે."
બધાંના જીવનમાં કોઈને કોઈ વ્યક્તિ તો એવું હોય જ છે, જે આખું વ્યક્તિત્વ બદલી નાખે. જરૂરી નથી કે એ પોતાના સ્વજનો જ હોય. કોઈકવાર એક અજાણ્યો ચહેરો પણ દુખનાં દરિયામાં ડૂબતા બચાવી જાય છે અને પ્રેમના ઝરણામાં તરબોળ કરી જાય છે, એના જેવું ઉત્તમ દાન કયું હોઈ શકે?
ઓચિંતાનો આવેલો બદલાવ સામાન્ય સંજોગોમાં કપરાં પરિણામ લાવી શકે. પરંતુ પ્રેમ માણસને જડમૂળથી ન બદલી શકે તો પણ સકારાત્મક જીવન તરફ દોરી લઈ જવાની ક્ષમતા ધરાવે તો છે જ!
સુખ અને દુઃખ સહન કરવા માટે પાત્રતા ની જરૂર પડે પ્રેમ માટે નહીં. ભગવાન માટે તો એના બધા જ સંતાનો સરખા. જ્યારે પણ જીવનમાં તકલીફ પડે, જ્યારે પણ દુઃખ આવે ત્યારે ચોક્કસ ઈશ્વર પર ભરોસો રાખીએ. એ પ્રેમદાન કરવાનું ક્યારેય ચૂકતા નથી.
જ્યારે "પ્રેમ"માં સમર્પણ થાય, રાગ- દ્વેષનું તર્પણ થાય ત્યારે જ પ્રેમદાન અર્પણ થાય.

-કિંજલ દિપેશ પંડ્યા (કુંજદીપ)

अजून वाचा

સરી ન જાય મારા હાથ માંથી સપના
બસ દિલમાં એ જ પ્યાસ રાખું છું!

એટલો ધનવાન નથી હું કે જગ જીતું,
એથી ગરીબાઈની ચિંતા ખાસ રાખું છું!

રમે છે જીંદગી રોજ જ નવી બાજી,
પણ, હું હૈયે હંમેશા હાસ રાખું છું!

વિશ્વાસ છે મને મારી જ જાત પર,
ફકત માધવની જ આશ રાખું છું!

પકડી જો શકે મારો હાથ તો આવ હવે,
કારણ, હંમેશા તું સાથે હોવાનો ભાસ રાખું છું!

-કુંજદીપ

अजून वाचा

આવી શકે તો આવ ને મારા શ્વાસમાં,
છુપાવી દઉં તને રુડિયાના વાસમાં!

દુનિયાની નજરોથી તને ઓઝલ કરી દઉં,
તું કહે તો રોકું મારા શ્વાસ તારા શ્વાસમાં!

-કુંજદીપ

अजून वाचा

હું છું ખામોશ
અને તું પણ ચૂપ છે.
બોલે છે ફકત હદય
એને કયાં મૌન છે??
તરસે છે મારી
આંખડી તને જોવા
પણ એમાં અશ્રુઓ
ભરપૂર છે.
હવે નહીં દેવાય
કાના તારા પ્રેમ ની પરીક્ષા,
તારી રાધા મજબૂર છે..
હોય જો તને પ્રેમ
મારા પ્રત્યે.. તો,
હવે તારે તારા દીધેલા વચનો
નિભાવવા ની જરુર છે.
હમંશા રાધા જ શું કામ??
હવે માધવ તારે કરવાની પહેલ છે.

- કુંજદીપ.

अजून वाचा

નાહક ન શોધ મને તું તારામાં.
રહું છું હવે તો ફક્ત હું મારામાં!

-કુંજદીપ