वर्णन

यत्नस्वतःची सुस्तावस्था सोडून काही करायला जाणं हे किती कठीण काम आहे याचा प्रत्यय मला यायचा होता.मी मनावर तर घेतलं होतं. सुस्तता सोडून आता मी सकाळी लवकर उठून पळायला जाणार होतो. असं ठरवलंही होतं. पण...मी सकाळी उठून खिडकी बाहेर डोकवायचो. बाहेरचा अंधार आणि थन्डी ही प्रतिकूल परिस्थिती बघायचो. घरातली उब बघता परत अंथरून जवळ करायचो. सगळं स्फूरण मातीत जाऊ लागलं होतं. मग दिवसभर चुटपुट लागून रहायची. त्या स्थितीत आठवडा वाया गेला.सुनी आली होती घरी त्यादिवशी संध्याकाळी." जाडू..!! मी लाठी काठी संपूर्ण शिकले. आता मला गुरुजींनी फक्त प्रॅक्टिस करायला सांगितलंय. लाठी मारता येते, अडकवता येते आणि बचाव पण करता येतो.. टॉईंग कण