अध्याय ८--------------सोन्याच्या खाणीतील अंधार-----------------------------------आदित्य देसाईने सीआयडी हेडक्वार्टरच्या मागच्या बाजूने गुप्त मार्गाने बाहेर पडून, आपल्या दुसऱ्या, साध्या गाडीने शहराच्या सर्वात जुन्या आणि ऐतिहासिक भागात धाव घेतली. सकाळचे साडे आठ वाजले होते, पण त्याच्या डोळ्यांतली झोप आणि थकवा पूर्णपणे नाहीसा झाला होता. त्याच्या मनात फक्त सोनलला वाचवण्याचा आणि अजय सावंतला रुधिरारंभच्या शापातून मुक्त करण्याचा एकच विचार होता.त्याच्या बाजूच्या सीटवर माधवीची डायरी उघडी होती. डायरीतील शेवटच्या पानावर माधवीच्या रक्ताने कोरलेला तो अस्पष्ट नकाशा दिसत होता. नकाशा एका जुनाट, अर्धवट मोडलेल्या मशिदीजवळच्या जागेकडे निर्देश करत होता. ही जागा ईस्ट इंडिया कंपनीच्या काळात 'सोनेरी खजाना' म्हणून ओळखली जायची, जिथे सोन्याची खाण होती.आदित्यने गाडी मशिदीजवळच्या एका