अध्याय ६जिवंत खाटीकपहाट होत आली होती. सूर्य हळूहळू उगवत होता, पण काळदरीच्या खोऱ्यात सूर्यप्रकाशाचे स्वागत किरणांनी नाही, तर रक्ताच्या उग्र वासाने झाले. आर्यनला पुन्हा एकदा त्या मुख्य गुहेत आणले गेले होते. सानियाचा मृतदेह दरीच्या तळाशी त्या अंध जीवांनी फाडून खायला सुरुवात केली असेल, हा विचार आर्यनच्या उरल्यासुरल्या काळजाला पीळ पाडत होता. पण आता त्याला स्वतःच्या अस्तित्वाचा विचार करणेही कठीण झाले होते.नरभक्षकांनी आर्यनला एका विशेष लाकडी संरचनेवर (Frame) बांधले होते. हे लाकूड मानवी चरबीने माखलेले असल्याने अत्यंत निसरडे होते. त्याचे हात आणि पाय चार वेगवेगळ्या दिशांना ताणून बांधले होते आणि ते अजून ताणत होते, ज्यामुळे त्याच्या सांध्यांतून **'कडकड'** असा आवाज येत