जिथे मन विसावतंसंध्याकाळचे साडेसात वाजले होते. नुकतीच पावसाची एक हलकी सर येऊन गेली होती. खिडकीबाहेरची झाडं पाण्याच्या थेंबांनी चमकत होती आणि ओल्या मातीचा मंद सुगंध संपूर्ण वातावरणात दरवळत होता. बाहेर शहराची धावपळ, वाहनांचे हॉर्न आणि गोंगाट सुरूच होता; पण प्रियाच्या छोट्याशा फ्लॅटमध्ये मात्र एक वेगळीच शांतता नांदत होती.दिवाणखान्यातील एका लॅम्पचा मऊ पिवळसर प्रकाश खोलीभर पसरला होता. त्या प्रकाशात प्रत्येक गोष्ट अधिक उबदार, अधिक आपलीशी वाटत होती.प्रिया सोफ्यावर बसून पुस्तकाची पाने उलटत होती; पण तिचं लक्ष अक्षरांमध्ये नव्हतं. तिची नजर वारंवार दाराकडे आणि भिंतीवरील घड्याळाकडे जात होती. आज राहुलचा दिवस कठीण गेला असेल, याची तिला खात्री होती. गेल्या काही महिन्यांपासून नवीन