आणि पाहता पाहता, काही महिने निघून गेले. चिमुरडी नैना आता मोठी झाली होती; ती सहा महिन्यांची झाली होती. ती शर्मा कुटुंबाच्या अंगणात आपल्या छोट्या पावलांनी चालण्याचा प्रयत्न करू लागली होती. तिला पाहून कमलाच्या मनात अथांग आनंद दाटून येई. नैनाने खरोखरच तिच्या एकाकी आयुष्यात प्रकाश आणला होता.दरम्यान, जानकी पुन्हा गर्भवती होती. यावेळी तिच्या पतीने आणि सासूने तिची विशेष काळजी घेतली. त्यांनी नैनाला जानकीच्या आसपासही येऊ दिले नाही. त्यांना अशी भीती वाटत होती की, जर नैनाची सावली किंवा नजर जानकीवर पडली, तर तिला पुन्हा एकदा एखादे कुरूप अपत्य जन्माला येईल. एवढेच नव्हे तर, नीताजींनी देवाकडे नवसही बोलला होता की, जर कुटुंबात एखादी