वेळ तिच्याच गतीने पुढे जात होती. कोणाच्या लक्षात येण्यापूर्वीच वीस वर्षे निघून गेली होती. कमला अजूनही शर्मा यांच्या घरात घरकाम करणारी नोकराणी होती आणि बाहेरील नोकरांच्या खोलीत राहत होती. तिकडे माझा संपूर्ण दिवस चंदच्या प्रत्येक हट्टाची आणि आज्ञेची पूर्तता करण्यात जात होता.चंद आणि नैन दोघीही आता तारुण्याच्या उंबरठ्यावर येऊन ठेपल्या होत्या. चंद तर पूर्वीपेक्षाही अधिक सुंदर दिसत होती; तिच्या दुधासारख्या पांढऱ्या वर्णाची सर्वजण प्रशंसा करत असत आणि नीताजी सतत तिची नजर काढत असत. दुसरीकडे, नैनच्या काळ्या रंगाच्या त्वचेमुळे सर्वजण तिला साधारण आणि कुरूप म्हणत असत. पण, ईश्वराने नैनला अत्यंत देखणे, आकर्षक आणि रेखीव डोळे दिले होते. तिच्या डोळ्यांमध्ये एक वेगळीच