नयनची वेदना: एक काळीरात्र आणि अश्रूंचा महापूरसंध्याकाळची वेळ होती. नयनची आई कामासाठी शर्मा यांच्या घरी गेली होती आणि नयन तिच्या खोलीत एकटीच संध्याकाळच्या पार्टीसाठी तयार होत होती. आज तिच्या सावळ्या त्वचेवर एक वेगळाच तेज आणि चमक होती. वारंवार तिला रियांशने बोललेले शब्द आठवत होते आणि तिच्या गालांवर लाजेची लालिमा पसरत होती.रियांशने दिलेला सुंदर गाऊन नयनने घातला होता, तिच्या मोठ्या, सुंदर डोळ्यांत काजळ घातले होते, केस मोकळे सोडले होते आणि কপাळावर एक लहानशी टिकली लावली होती. चेहऱ्यावर गोड स्मितहास्य घेऊन ती अत्यंत सुंदर दिसत होती.नयनने हळू आणि साशंक पावलांनी कॉलेजमध्ये पाऊल ठेवले. तिचे हृदय एका विचित्र भीतीमुळे आणि उत्सुकतेमुळे धडधडत होते