एका जंगलातील दोन सारख्याच दगडांपैकी एक वेदनेला घाबरून घडणीचे घाव सोसण्यास नकार देतो, तर दुसरा हसतमुखाने छिन्नी-हातोड्याचे घाव अंगावर झेलतो. परिणामी, घाव सोसणारा दगड एक दिव्य मूर्ती बनून मंदिरात पूजला जातो आणि वेदनेला घाबरून पळणारा दगड उंबरठ्याची पायरी बनून लोकांच्या पायाखाली तुडवला जातो. जीवनात जो संघर्षाची आणि घडणीची परीक्षा पार करतो, तोच आदर मिळवतो; तर संकटांपासून पळणाऱ्याच्या वाट्याला आयुष्यभर ठेचाच येतात. यथा चतुर्भिः कनकं परीक्ष्यते, निघर्षणच्छेदनतापताडनैः। तथा चतुर्भिः पुरुषः परीक्ष्यते, त्यागेन शीलेन गुणेन कर्मणा॥ ज्याप्रमाणे सोन्याची शुद्धता घासल्याने, कापल्याने, अग्नीत तापवल्याने आणि ठोकल्याने पारखली जाते; त्याचप्रमाणे मनुष्याची श्रेष्ठताही त्याग, सदाचार, उत्तम गुण आणि परिश्रमरूपी कर्माचे संघर्ष सहन केल्यावरच उजळून