वर्णन

अध्याय २-----------------दोन सागर, एक सत्य--------------------------------रात्रीचे दोन वाजले होते.डॉ. सागर पांडे मॉनिटरसमोर गोठल्यासारखे उभा होता. त्याच्या डोळ्यांसमोर जे दिसत होते ते स्वीकारण्याची क्षमता त्याच्या मेंदूला नव्हती. स्क्रीनवर तो चेहरा — तीच रेषा नाकाची, तेच विस्कटलेले केस, तोच पांढरा कोट — त्याचाच चेहरा होता. खिडकीतून आत डोकावणारा तो माणूस त्याच्यासारखाच दिसत होता, पण त्याच्या डोळ्यांत काहीतरी वेगळे होते. एक भीती. एक अपराधभाव. आणि त्याहूनही खोल — एक थकलेपणा, जे सध्याच्या सागरला स्वतःत दिसत नव्हते."हा... भविष्यातून आलेलो मीच आहे का?" त्यानी हळूच स्वतःशी विचारले.आवाज त्याच्याच तळघरात विरला. उत्तर द्यायला कोणी नव्हते.सागरने रेकॉर्डर थांबवला. त्यानी एक दीर्घ श्वास घेतला. शास्त्रज्ञाचे मन आता भावनेला बाजूला