वर्णन

नाना पाटेकर : पडदा खाली येतो, पण नट मनातून जात नाही... भावपूर्ण श्रद्धांजली काही माणसांना आपण त्यांच्या नावाने ओळखत नाही, तर त्यांच्या आवाजाने ओळखतो.काहींना चेहऱ्याने नाही, तर त्यांनी साकारलेल्या भूमिकांमधून ओळखतो.आणि काही माणसे अशी असतात की, त्यांच्याबद्दल लिहायला बसलो की शब्दच अपुरे पडतात.नाना पाटेकर हे त्यापैकीच एक.विश्वनाथ पाटेकर हे त्यांचे नाव. पण ‘नाना’ म्हटले की आपल्या डोळ्यांसमोर एक चेहरा उभा राहतो—रापलेला, करारी, कधी रागाने लाल झालेला, कधी दुःखाने पाणावलेला आणि कधी एखाद्या मिश्कील वाक्याने आपल्याला हसवणारा.तो चेहरा केवळ अभिनेत्याचा नाही.तो एका माणसाचा चेहरा आहे.आणि म्हणूनच नाना पाटेकर यांच्या जाण्याची कल्पनाही मनाला चटका लावून जाते.कलावंत जातो, तेव्हा त्याची कला मागे उरते.