अध्याय ६-----------------अडोतीस मिनिटे-------------------------अंधारात सागर एकटा उभा होता. हृदयाचे ठोके इतके जोरात वाजत होते की त्याला वाटले संपूर्ण घराला ते ऐकू येत असतील."सानवी?" त्याने पुन्हा हाक मारली. आवाजात आता आशा नव्हती — फक्त भीती होती.काहीच उत्तर आले नाही."सागर-७?" त्याने अंधारात चाचपडत विचारले.खोलीच्या एका कोपऱ्यातून एक खरखरीत आवाज आला. "इथे आहे... मी इथे आहे." सागर-७ च्या आवाजात वेदना होती. "तो स्फोट... त्याने मला परत भिंतीवर आपटलं."सागरने खिशातून मोबाईलचा टॉर्च काढला — आणि अंधारात प्रकाश पाडला.खोली पूर्णपणे रिकामी होती. सानवी कुठेच नव्हती. फक्त जमिनीवर, जिथे ती उभी होती, तिथे एक वस्तू पडलेली होती — तेच चंदेरी टेम्पोरल अँकर उपकरण. त्यातून आता धूर निघत