अध्याय ८-------------अर्जुन -----------होलोग्राम थरथरत होता — जणू सिग्नल कमकुवत होता. पण तो चेहरा... तो चेहरा स्पष्ट होता."अर्जुन..." सागरच्या तोंडातून शब्द आपोआप बाहेर पडला. कापरा, अविश्वासाने भरलेला आवाज. "अर्जुन, बाळा... हा... हा तूच आहेस ना?"होलोग्राममधल्या तरुणाने काहीतरी बोलण्याचा प्रयत्न केला, पण आवाज येत नव्हता — फक्त ओठांची हालचाल. मग त्याने हातवारे करायला सुरुवात केली — जलद, घाईघाईत, जणू त्याला कमी वेळात खूप काही सांगायचे होते."त्याला आपला आवाज ऐकू येत नाहीये," सागर-७ म्हणाला, घड्याळाकडे बारकाईने पाहत. "हे फक्त एकतर्फी प्रक्षेपण आहे — भूतकाळातून — किंवा भविष्यातून — आपल्याकडे येणारं. आपण त्याला उत्तर देऊ शकत नाही.""मग तो काय सांगतोय?" सागर जवळजवळ त्या होलोग्रामला स्पर्श