आमचं गावचं जुनं घर बंद असायचं, म्हणून आम्ही तिथे एक स्थानिक माणूस 'राखणदार' (केअरटेकर) म्हणून ठेवला होता. त्याचं नाव सखू आजोबा होतं. ते वयाने खूप मोठे होते, पाठ वाकलेली आणि त्यांचे डोळे नेहमी अर्धवट मिटलेले असायचे. ते घरातल्या एका कोपऱ्यातल्या खोलीत राहायचे.गेल्या महिन्यात आम्ही कुटुंबासह गावी गेलो. रात्रीचे साडेबारा झाले होते. जुन्या पद्धतीचं कौलारू घर असल्यामुळे रात्री तिथे प्रचंड शांतता असायची. फक्त छतावरून फिरणाऱ्या उंदरांचा किंवा वाऱ्याचा आवाज यायचा. आम्ही सगळे हॉलमध्ये चटया टाकून झोपलो होतो. आई-बाबा आणि भाऊ गाढ झोपेत होते.अचानक मला जाग आली. घरात एक विचित्र, सुका... लाकूड घासल्यासारखा आवाज येत होता. 'खर्च... खर्च... खर्च...'मी हळूच डोळे उघडले.