आदिती आणि अनुज विपिनच्या आठवणींमध्ये गढले आहेत. आदिती विपिनला एक जवळचा मित्र मानते, पण तिचं मन त्याच्यात कधी गुंतलं नाही. अनुज विचारतो की आदितीने विपिनला नकार का दिला, तर ती सांगते की तिचं आधीच कुणावर प्रेम होतं, पण ती ते सांगू शकली नाही. आता तिचं लग्न झालं आहे आणि ती विचार करते की विपिनचं लग्न झालं असेल का. आदिती आणि अनुज बकुळीच्या झाडाखाली उभे आहेत, जी विपिनने लावली होती, आणि त्या बकुळीचा सुगंध त्यांना विपिनची आठवण करून देतो. अनुजला विपिनचे शब्द आठवतात, ज्यात त्याने बकुळीला आपल्या हृदयाशी तुलना केली होती. या आठवणींमुळे त्यांना विपिनच्या अस्तित्वाची जाणीव होते, जो त्यांच्या जीवनात एक खास स्थान निर्माण करतो. कथा प्रेम, मित्रत्व आणि आठवणींच्या गूढतेवर आधारित आहे, जिथे विपिनच्या व्यक्तिमत्वाची गूढता आणि त्याने दिलेल्या प्रेमाची गोडी व्यक्त होते.

Komal Mankar द्वारा मराठी फिक्शन कथा

Writen by Komal Mankar

Category फिक्शन कथा