गुरुजींचा पोहचणे उशीर होत होता कारण ते दुसऱ्या गावात होते. त्यांनी भूतांना त्यांच्या लहान पेटीत भरून नष्ट केले होते. रव्याची अवस्था गंभीर होती आणि तो जोरजोरात ओरडत होता. हरी त्याच्या मित्राची ही अवस्था पाहून रडू लागला. हरीची आई त्याला धीर देत होती, कारण तिला माहिती होतं की रव्या हरीला भावासारखा मानतो. हरीने आपल्या आईला रव्या ठीक होईल का, अशी चिंता व्यक्त केली. आईने त्याला आश्वासन दिलं की गुरुजी येतील आणि रव्या बरा होईल. पण नियतीच्या योजना कोणालाही माहीत नसतात. गुरुजी घरी पोहचले आणि रव्याच्या अवस्थेला पाहून त्यांना थांबावे लागले, पण त्यांनी धीर गमावला नाही. त्यांनी रव्याचे हात-पाय बांधले आणि उपचार सुरू केले. रव्याच्या माथ्याला भुगुती लावल्यानंतर त्याचे डोळे उघडले. वातावरणात भयानक शांतता होती, फक्त गुरुजींचे मंत्र ऐकू येत होते. आकस्मिक अंधार, वारा, घरातील भांडी आवाज करत होती, आणि रव्याच्या तोंडातून रक्त येऊ लागले. त्याची अवस्था पाहून रव्याची आई चिंतेत होती, पण पुढील काय होईल हे कोणालाही माहीत नव्हते.

Dipak Ringe द्वारा मराठी भय कथा

Writen by Dipak Ringe

Category भय कथा