वर्णन

अध्याय २---------------पहिला घासगुहेच्या आतली हवा जड झाली होती. ओल्या लाकडाचा धूर, मानवी चरबीचा उग्र दर्प आणि साचलेल्या रक्ताचा लोखंडी वास यामुळे वातावरण गुदमरून टाकणारे होते. गुहेच्या छताला लटकवलेल्या मानवी सांगाड्यांच्या कवटीतून चरबीचे थेंब खाली पडत होते, जणू काही ते दगडही रडत होते.आर्यन, सानिया आणि ईशा यांना गुहेच्या एका बाजूला खडबडीत दगडांना बांधून ठेवले होते. त्यांच्यासमोर सोहम एका लाकडी चौकटीला लटकलेला होता. सोहमचे अर्धे शरीर पोटाजवळ कापले गेले होते, पण त्याचे हृदय अजूनही एका विचित्र लयीत धडधडत होते, त्याचे दोन्ही हात उखडले होते—कदाचित मृत्यूलाही त्याच्या शरीराचा ताबा घ्यायला भीती वाटत होती.नरभक्षकांचा प्रमुख, ज्याच्या अंगावर अनेक वर्षांच्या रक्ताचे थर साचून त्याचे कातडे