वर्णन

अनुबंध बंधनाचे.....( भाग ५९ )ते दोघे आता घरच्या प्रवासाला निघाले होते. अंजली काहीच न बोलता त्याला घट्ट मिठी मारून बसलेली होती. पुढील तासाभराच्या प्रवासात तशीच त्याला बिलगुन बसली होती. त्यादरम्यान त्या दोघांचा आजपर्यंतचा सर्व प्रवास तिच्या डोळ्यांसमोरून गेला होता. आणि कदाचित आजचा हा त्याच्यासोबतचा प्रवास शेवटचाही असू शकतो. हि गोष्ट जेव्हा तिला जाणवते. त्या क्षणी ती दचकून जाते. एवढा वेळ त्याच्या पाठीवर डोके ठेऊन शांत बसलेली अंजली आता पूर्णपणे बेचैन झाली होती. काही वेळाने आपण घरी पोहोचू मग प्रेम मला तिथे सोडुन त्याच्या घरी निघुन जाणार. कदाचित कायमचा माझ्या आयुष्यातून....!या विचारानेच तिच्या छातीत धस्स झाले. नकळत डोळे पाण्याने भरले. प्रेमला