या कथेत साहेबराव एक भयाण रात्र अनुभवत आहे. अमावस्या जवळ आलेली आहे आणि चंद्राचा प्रकाश अंधारात शिरतोय. साहेबराव किनगावहून सावरगावच्या लोणार नदीकडे जात आहे. नदीच्या किनाऱ्यावर त्याने ताजेतवाने होण्यासाठी पाणी पिले. रस्त्यावर चालताना, त्याला अनेक भयानक कथा आठवतात, पण त्याला अंधश्रद्धांवर विश्वास नाही. तो एकटा असल्यामुळे मनात एक अनामिक भय आहे, तरीही त्याने धाडसाने चालत राहण्याचा निर्णय घेतला. साहेबराव ओसाड माळावर येतो आणि गावातील दिव्यांचा प्रकाश पाहून त्याला दिलासा मिळतो. तो डोंगरावरून खाली उतरतो, जेव्हा त्याला वडाच्या झाडाखाली येते, जेथे अनेक भयानक घटना घडल्या आहेत. अंधारात तो चाचपडतो आणि अचानक एक म्हातारी बाई त्याच्या धडकेत पडते, ज्यामुळे ती किंचाळते. साहेबराव भितीने थोडा घाबरतो, पण तो त्याला विचारतो की ती कोण आहे. म्हातारी सांगते की ती सखू कुंभारीण आहे आणि तिचा बाळ कुठे गेलाय हे शोधत आहे. कथा येथे थांबते, साहेबराव आणि म्हातारी यांच्यातील संवादाने आणखी एक रहस्य उघड करण्याची शक्यता निर्माण होते.

Dipak Mhaske द्वारा मराठी सामाजिक कथा

Writen by Dipak Mhaske

Category सामाजिक कथा