रव्याला काही ठीक वाटत नव्हते आणि त्याने आंबे खाल्ले नाहीत. हरी त्याच्यासोबत थांबला, पण रव्या आत्मचिंतनात होता. त्याला अचानक स्पर्श झाल्याचं जाणवलं, ज्यामुळे तो घाबरला. हरीने त्याला समजावण्याचा प्रयत्न केला, पण रव्या त्या विचित्र सावलीबद्दल काहीच सांगत नव्हता. रात्री सात वाजता, रव्या एकटा घरात होता आणि त्याला आईची वाट पाहत भीती वाटत होती. बाहेर जाऊन त्याने अंगणात हालचाल जाणवली. त्याच्या मनात सावलीचे विचार होते आणि त्याला ती सावली थोडी भयानक वाटली. वादळ सुरु झालं आणि विजेची चमक त्याला सावली दाखवत होती. रव्या हळूहळू त्या दिशेने चालू लागला, पण त्याला एक उग्र वास येऊ लागला. त्याने सावली पाहिली, जी आधीपेक्षा भयानक होती - लालकाळे डोळे, फाटलेलं शरीर आणि घाणेरडा स्त्राव. त्या भयानक आकृतीने हसण्यास सुरुवात केली, ज्यामुळे रव्या घाबरला आणि जाग्यावर पडला. त्याचवेळी, रव्याचे आई- बाबा आणि हरीची आई बाहेर आले, पण रव्याला काहीच समजले नाही. रव्याला बेशुद्ध अवस्थेत घरात घेतले आणि त्याच्या आईने त्याला जागे करण्याचा प्रयत्न केला, पण तो जागा झाला नाही. रव्याची आई चिंतेत होती.

Dipak Ringe द्वारा मराठी भय कथा

Writen by Dipak Ringe

Category भय कथा