वर्णन

शांततेचं नातंभाग ९: एकांत आणि शरीराची भाषासकाळचा कोवळा ऊन खोलीत हळूच डोकावला. अजय आणि बाबली जी एकमेकांकडे पाहून हसले. रात्रीच्या मिलनातून मिळालेली एक नवी शांतता, एक नवी चमक त्यांच्या चेहऱ्यावर होती, एक खोल समाधान. त्यांची शरीरं एकमेकांच्या जवळ होती, देहाची ऊब अजूनही जाणवत होती, एकमेकांत गुंतलेली. रात्रभरची तृप्ती आणि नवीन सुरुवात याच्या मधला तो क्षण होता.बाबली जींनी डोळे मिटून एक खोल श्वास घेतला. कित्येक वर्षांनी त्यांना इतका शांत, इतका सुरक्षित अनुभव आला होता. अजयने त्यांचा हात हळूवारपणे आपल्या हातात घेतला आणि त्यावर आपले ओठ टेकवले. बाबली जींच्या डोळ्यातून आनंदाश्रू वाहू लागले."काय झालं आंटी?" अजयने हळू आवाजात विचारलं, त्यांच्या डोळ्यांतील पाणी