वर्णन

मायेची कुशी: जीवनाचं पहिलं आणि शेवटचं हक्काचं घरमाणूस या जगात येतो तेव्हा त्याच्यासमोर सर्व काही अनोळखी असतं. गर्भातील सुरक्षित अंधारातून बाहेर पडल्यावर प्रकाश, आवाज आणि गर्दी त्याला घाबरवून सोडते. म्हणूनच नवजात बाळाचा पहिला आवाज रडण्याचा असतो. पण काही क्षणांतच ते रडणं थांबतं. कारण त्याला पुन्हा एक परिचित स्पर्श मिळतो—आईचा.आईच्या कुशीत डोकं टेकताच बाळाला पुन्हा सुरक्षिततेची जाणीव होते. तिच्या हृदयाचे ठोके, तिच्या शरीराची उब आणि मायेचा स्पर्श त्याला सांगत असतो, "घाबरू नकोस, मी आहे." त्या एका क्षणापासून आयुष्यभरासाठी आईची कुशी माणसाच्या मनात सुरक्षिततेचं, प्रेमाचं आणि निःस्वार्थ मायेचं सर्वात पवित्र स्थान बनून राहते.लहानपणी आपलं संपूर्ण विश्व म्हणजे आईच असते. रात्री वीज कडाडली