वर्णन

पावसाळ्याची ती रात्र होती.रात्रीचे साडेअकरा वाजले होते. अमोलने कारचा वेग थोडा कमी केला. समोरचा रस्ता पावसाच्या धारांमध्ये जवळजवळ दिसेनासा झाला होता. मोबाईलला नेटवर्क नव्हतं आणि जीपीएस मागच्या पंधरा मिनिटांपासून एकाच जागी फिरत होतं.“आता फक्त दोन किलोमीटर,” त्याने स्वतःशीच म्हटलं.त्याला आजोबांचं जुनं घर विकायचं होतं. आजोबांच्या मृत्यूनंतर ते घर जवळजवळ दहा वर्षं बंद होतं. गावातल्या लोकांनी त्याला अनेकदा सांगितलं होतं—“रात्री तिथे जाऊ नकोस.”पण अमोलला भुतांवर विश्वास नव्हता.गावाच्या बाहेर वळण घेताच त्याला ते घर दिसलं.दाट झाडांमध्ये लपलेलं, काळवंडलेल्या भिंतींचं, जुन्या कौलांचं ते घर पावसात आणखी भयानक दिसत होतं.अमोलने कार अंगणात लावली.दरवाजा उघडण्यासाठी त्याने खिशातून जुनी चावी काढली.चावी कुलपात घालताच—खट्!कुलूप आपोआप उघडलं.अमोल काही