एक शंभर वर्षांचे ज्येष्ठ नागरिक, जो गावात सर्वात वयोवृद्ध आहे, त्याची कथा आहे. त्याला पाहिल्यावर वयाचा अंदाज येत नाही, कारण तो उंच, मजबूत आणि तरतरीत दिसतो. तो गणिताचा शिक्षक होता आणि गावातील सर्वांनी त्याच्याकडून शिकले आहे. बँकेत त्याची नियमित भेट होते, जिथे तो नेहमी काहीतरी गोड आणतो. त्याला ऐकण्यात कमी येते, त्यामुळे संवाद साधताना खाणाखुणा वापरावी लागते. त्याला माझ्या वैयक्तिक जीवनाबद्दल चौकशी करायची आवड आहे, पण तो स्वतःच्या आयुष्याबद्दल काहीच बोलत नाही. तो नेहमी भूतकाळातच वावरतो आणि वर्तमानाकडे कमी लक्ष देतो. त्याच्या व्यक्तिमत्वात एक समाधान आहे, जरी तो काही गोष्टींचा विचार करत नाही.

Vrishali Gotkhindikar द्वारा मराठी तत्त्वज्ञान

Writen by Vrishali Gotkhindikar

Category तत्त्वज्ञान