प्रिय सोना तुझा विनोदाचा सेन्स जबरदस्त होता काही काही वाक्य अशी बोलायचा की त्यात तुझी अशी खास लकब होतीजी माझ्याकडून कधीच विसरली जाणार नाहीतकधी कधी मी घरात घालायच्या चपला वरच्या मजल्यावर विसरून खाली यायचे तू वरून खाली येताना मुद्दाम मिश्किल हसून मला विचारायचा.."महाराज आपल्या पादुका राहिल्यात आणून देऊ का "मे म्हणायचे अरे नको आणते माझ्या मी.?उन्हाळा तुला थोडा कडक वाटायचातब्येतीला सोसायचा नाहीमग तुझं नेहेमीच वाक्य.."हे उन नुसत घाम काढतय..Humidity लय वाढलीय"?एखादी गोष्ट मला काही वेळा पटायची नाही किंवा समजायची नाहीअशा वेळी खोट्या रागाने तू मला म्हणायचा"लते तू मंद आहेस का"?हे वाक्य खरे म्हणजे तेव्हा एका गाजलेल्या मराठी सीरियल मधे होते ?आपल्या समोर राहणाऱ्या वहिनी नेहेमी आपल्या घरासमोरून निघाल्या की आपल्या घराकडे न बघता जायच्याअशा वेळी त्या वरती बघून चालायच्यामग तू म्हणायचा.."मामी वरती कडे त्वांड करून चालल्यात बघ"?त्यांच्या नवऱ्याला उगाचच अंगणातली झाडे तोडायची सवय होतीअशा वेळी ते टॉवेल गुंडाळून कुऱ्हाड घेऊन अंगणात येतते असे टॉवेल गुंडाळून दिसले की तू म्हणायचा"मामा निघाले टॉवेल लावून आता झाडांचं काही खरे नाही"