सुरुवातया कथेचे भाग वाचकांच्या पसंतीनुसार टाकले जातील, जेवढे जास्त वाचक तेवढीच कथा भागांमध्ये टाकली जाईल, ही एक शृंगारिक (कामुक) असून फक्त १८+ वाचकांसाठी आणि मनोरंजनासाठी आहे ही नोंद घ्यावी याचा वास्तविक जीवनाशी कुठल्याही प्रकारचा संबंध नाही...शांततेचं नातंभाग १: पहिली नजर आणि धगधगतं आकर्षणनागार्जुन प्लाझाच्या सी विंगची चौथी माळ... इथल्या हवेत एक विचित्र शांतता पसरलेली होती, जणू काहीतरी लपलेलं आहे, काहीतरी दाबलेलं. नवीन इमारतीत जेमतेम पाच कुटुंबं राहत होती, आणि चौथी माळ तर जवळपास रिकामीच होती, एका १ खोली स्वयंपाकघर (१आरके) फ्लॅटशिवाय, जिथे २० वर्षांचा अजय आपला मित्र अमरसोबत राहत होता. दोघेही मशीन दुरुस्त करणारे इंजिनिअर (सर्व्हिस इंजिनिअर) होते, दिवसभराच्या ...अजून वाचा

भाग ३: पहिली बातचीत आणि देहाचा अनुभवएका दिवशी अजय घरचं काही सामान घेऊन वर येत होता. तेव्हा त्याने पाहिलं बाबली जींची जवळपास दोन वर्षांची लहान मुलगी, डिम्पल, दरवाजाजवळ खेळत होती आणि बेपर्वाईत जिन्यावरून अगदी पडणारच होती. अजयने हातातली पिशवी फेकली आणि चित्त्याच्या चपळाईने धावून मुलीला उचलून घेतलं."आंटी जी... सांभाळा हिला, पडलीच असती आता!" त्याने धाप टाकत, सुटकेचा श्वास घेत हसून म्हटलं.बाबली जी धावत आल्या, त्यांचा चेहरा भीतीने पांढरा पडला होता. त्यांनी मुलीला आपल्याजवळ घेतलं आणि रागात तिच्या पाठीवर एक जोरदार थप्पड लगावला."अरे! मारू नका, लहान मुलगीच तर आहे," अजयने हळूवारपणे म्हटलं. त्याची नजर बाबली जींच्या चेहऱ्यावर खिळली होती, जो ...अजून वाचा

(नोंद- कथा फक्त मनोरंजनसाठी आहे, न आवडल्यास कळवावे कुठला प्रसंग नाही आवडला...)भाग ६: एकांताचे क्षण, स्पर्श आणि धगधगणारा देहसुट्टया झाल्या. मुलं आणि पती गावी गेले. आंटी एकट्या होत्या. घर रिकामं होतं, पण हवेत एक विचित्र गरमी आणि प्रतीक्षा घुमत होती, दोन शरीरांची प्रतीक्षा.संध्याकाळी आंटीने अजयला बोलावलं, "अजय, थोडीशी फुरसत आहे का? घर एकदम रिकामं आहे आज."बालकनीत आरामदायी खुर्च्या लावलेल्या होत्या, चहा आणि मठरी तयार होती. हलकी हवा वाहत होती, पण दोघांच्या आत एक वेगळी, तीव्र गरमी जाणवत होती."आज घर रिकामं आहे... आणि मन पण. विचार केला, थोड्या गप्पा माराव्या, किंवा कदाचित काही दुसरं... ज्याची बोलणी होत नाही, पण गरज ...अजून वाचा

भाग ७: स्वीकार, समर्पण आणि देहाचं मिलनअजय हळू आवाजात म्हणाला, त्याचा आवाज मंद आणि कोमल होता, "आंटी, मी जाणून मी फक्त २० वर्षांचा आहे, आणि तुम्ही माझ्यापेक्षा दहा वर्षांनी मोठी आहात..."आंटी हसल्या, त्यांच्या हसण्यात खोली आणि स्वीकृती होती, "हो... आणि तुझ्यापेक्षा वयाने मोठी आहे, पण गरजा समजण्यात... कदाचित तू खूप पुढे आहेस. हे सगळं कुठून शिकलास? ही देहाला समजण्याची कला?""नाही," अजय म्हणाला, त्याच्या आवाजात सच्चाई आणि भोळेपणा होता, "फक्त... तुम्हाला पाहून समजलो की एका स्त्रीला काय पाहिजे – कोणाला बोलण्यासाठी जागा पाहिजे... कोणाला जो तिला ऐकेल... समजून घेईल... आणि..." तो थांबला, त्याचा आवाज आणखी हळू झाला, त्याची नजर आंटीच्या ...अजून वाचा

शांततेचं नातंभाग ९: एकांत आणि शरीराची भाषासकाळचा कोवळा ऊन खोलीत हळूच डोकावला. अजय आणि बाबली जी एकमेकांकडे पाहून हसले. मिलनातून मिळालेली एक नवी शांतता, एक नवी चमक त्यांच्या चेहऱ्यावर होती, एक खोल समाधान. त्यांची शरीरं एकमेकांच्या जवळ होती, देहाची ऊब अजूनही जाणवत होती, एकमेकांत गुंतलेली. रात्रभरची तृप्ती आणि नवीन सुरुवात याच्या मधला तो क्षण होता.बाबली जींनी डोळे मिटून एक खोल श्वास घेतला. कित्येक वर्षांनी त्यांना इतका शांत, इतका सुरक्षित अनुभव आला होता. अजयने त्यांचा हात हळूवारपणे आपल्या हातात घेतला आणि त्यावर आपले ओठ टेकवले. बाबली जींच्या डोळ्यातून आनंदाश्रू वाहू लागले."काय झालं आंटी?" अजयने हळू आवाजात विचारलं, त्यांच्या डोळ्यांतील पाणी ...अजून वाचा

भाग १०: देहभान हरपलेले दिवस आणि रात्रीसुट्ट्या संपायला अजून पंचवीस दिवस बाकी होते. बाबली आंटीचे पती आणि मुलं गावी आनंद घेत होते आणि इकडे नागार्जुन प्लाझाच्या चौथ्या माळ्यावर एक वेगळीच दुनिया वसली होती. दुपार झाली होती. अजय आंटीच्या (बाबली जींच्या) खोलीत कालपासूनच होता. तो त्याच्या स्वतःच्या खोलीतही गेला नव्हता, जणू काही त्याच्या स्वतःच्या खोलीचं त्याला भानच राहिलं नव्हतं. बाबली जींचं घरच आता त्याचं जग बनलं होतं, त्यांचं शरीरच त्याचं घर.दुपारचा चित्रपट बघता बघता पुन्हा दोघे कधी नग्न (निर्वस्त्र) अवस्थेत गेले हे त्यांनाही कळले नाही. चित्रपट चालू होता, पण त्यांचे लक्ष एकमेकांच्या शरीरावर होते, एकमेकांच्या स्पर्शावर. स्पर्श हळू हळू सुरू ...अजून वाचा

शांततेचं नातंभाग ११: देहभान हरपलेले दिवस आणि रात्री (पुढे...)दोघेही उठून सोबतच पुन्हा आंघोळीला गेले. मोरीमध्ये (बाथरूममध्ये), गरम पाण्याच्या धारेखाली, पुन्हा एकदा एकमेकांना जवळ घेतलं. साबणाचा फेस त्यांच्या नग्न शरीरावरून ओघळत होता, आणि त्यांचे हात एकमेकांच्या देहावर फिरत होते. आंघोळीच्या ओल्या आणि गरम वातावरणात त्यांची कामक्रिडा (संभोग) सुरू झाली. एकमेकांच्या मिठीत घेऊन, ओल्या शरीरांनी एकमेकांना स्पर्श करत, त्यांच्या श्वासांची लय वाढली, आणि पाण्याच्या आवाजात त्यांच्या मीलनाची मंद ध्वनी मिसळली. त्यांनी मोरीमध्येच उत्कट क्षण अनुभवले, जिथे पाणी आणि वासना एकत्र वाहत होती. पाण्याची धार आणि त्यांच्या शरीराची गरमी एकत्र मिसळून एक वेगळंच सुख देत होती, त्यांच्या देहाला पूर्णपणे जागृत करत होती.अजयला ...अजून वाचा

भाग १३: मर्यादा आणि स्वीकार (पुढे...)असं सगळं ते दोघे आज बोलत बसले होते. त्यांच्या नात्याची व्याख्या करत होते, त्याच्या ठरवत होते. हे फक्त शारीरिक आकर्षण नव्हते, तर एक बौद्धिक आणि भावनिक समज पण होती, एका अनोख्या, धाडसी बंधनात बांधले जाण्याची प्रक्रिया होती.बोलून झाल्यावर त्यांनी एकमेकांकडे पाहिलं. त्यांच्या डोळ्यात आता कोणतीही भीती नव्हती, फक्त एकमेकांबद्दल आदर, प्रेम आणि एक खोल समज होती. आणि त्यासोबतच, गेल्या ५ दिवसांच्या विरहाची, देहाच्या भुकेची जाणीव तीव्र झाली होती, जी त्यांना एकमेकांकडे ओढत होती, त्यांच्या शरीरात एक अनाकलनीय आग लावत होती.ते पुन्हा मागच्या ५ दिवसांची भरपाई करू लागले. उन्हाळ्यामुळे कपडे थोडेच होते, आणि ते कपडेही ...अजून वाचा

भाग १४: एकांताचे विश्व, देहाची गरज आणि अनपेक्षित प्रश्न पण हे सगळे बोलत असताना, एकमेकांच्या अगदी जवळ बसलेले असताना, हात एकमेकांना स्पर्श करत असताना, अचानक एक गोष्ट बाबली आंटीने अजयला विचारली, जी अजयसाठी पूर्णपणे अनपेक्षित होती, ज्याचा त्याने कधी विचारही केला नव्हता. तो क्षणभर स्तब्ध झाला, त्याच्या पायाखालची जमीनच सरकली, त्याच्या शरीरातून एक थंड लाट गेली आणि तो एकदमच घाबरला.बाबली आंटी खूप विचारात पडल्या होत्या. त्यांच्या डोळ्यात एक वेगळाच भाव होता, काहीतरी मोठा निर्णय घेण्यापूर्वीची द्विधावस्था. त्यांच्या मनात विचार येत होते की, खरंच आपण जे विचारतो आहोत, ते अजयला मान्य होईल का? अजय ही गोष्ट, हा अनुभव खरंच पचवू ...अजून वाचा