या भागात, कथाकार शितलच्या हॉस्पिटलमध्ये असलेल्या परिस्थितीचा सामना करतो. तो शितलच्या नवऱ्याला फोन करतो, पण त्याचा फोन बंद आहे. शितलला अॅडमिट केलेल्या रूममध्ये गेल्यावर ती दिसत नाही, त्यामुळे त्याला चिंता लागते. एक नर्स त्याला सांगते की सर्व पेशंट चौथ्या मजल्यावर शिफ्ट केले आहेत. तो धावत तिथे जातो आणि शितलला भिंतीकडे तोंड करून झोपलेले पाहतो. तो तिला चहा आणि बिस्किटे देतो, आणि शितल आपल्या आईची आठवण काढताना भावूक होते. कथाकार तिच्या आईला फोन करतो, पण ती हॉस्पिटलमध्ये येऊ शकत नाही, यामुळे शितलला अधिक दुःख होते. कथाकार शितलच्या आईच्या वागण्यामुळे रागावतो, कारण ती एकटीच आहे. शितलच्या नवऱ्याबद्दल तिला विश्वास नाही, कारण तिला मुलगी झाली असल्यावर तो खर्चाला पैसे देणार नाही, असे ती सांगते. कथाकार शितलला एकेरी नावाने संबोधतो, कारण ती त्याच्यासाठी एक अनोळखी पण प्रेमळ व्यक्ती बनली आहे. शितलच्या काळजी घेण्याच्या स्वभावामुळे त्याला तिची आईची कमी जाणवत नाही. कथानकात आपुलकी, दुःख आणि मानवी नातेसंबंधांचे गहन चित्रण आहे.

Subhash Mandale द्वारा मराठी फिक्शन कथा

Writen by Subhash Mandale

Category फिक्शन कथा