वर्णन

भाग २: रेशमी बंध आणि श्वासांची धडधडत्या दिवसाच्या त्या अकल्पित प्रसंगानंतर माझ्या आयुष्यातील शांतता जणू हरवली होती. डोळे मिटले की मामीचं ते गौर वर्ण, तो निसटलेला पदर आणि तिची ती अगतिकता एखाद्या चित्रपटासारखी डोळ्यांसमोर फिरायची. कॉलेजमध्ये असताना अनेक मुली पाहिल्या होत्या, पण मामीच्या त्या नैसर्गिक सौंदर्यात आणि त्या एका क्षणात जे आकर्षण होतं, ते मी कधीच अनुभवलं नव्हतं. दोन दिवस मी तिच्या घराकडे फिरकलो नाही, पण मन मात्र तिथेच घुटमळत होतं.तिसऱ्या दिवशी दुपारी घराच्या ओट्यावर आजी दुपारी वामकुक्षी घेत होती. गावातलं दुपारचं ऊन म्हणजे अंगाची लाहीलाही करणारं असतं. आजीने डोळे उघडले आणि मला पाहिलं. "आरं अन्या, जा की रे रामा