वर्णन

अध्याय १०--------------हॉर्न----------घड्याळातून निघणारा प्रकाश यावेळी वेगळा होता — पांढरा नाही, तर एक जुनासा, पावसाळी सायंकाळचा पिवळसर-राखाडी रंग.सागरने डोळे उघडले, आणि त्याला जाणवले की तो एका कारच्या ड्रायव्हिंग सीटवर बसला आहे.पाऊस कोसळत होता. विंडशील्ड वायपर्स वेगाने फिरत होते, पण तरीही समोरचा रस्ता धूसर दिसत होता. रेडिओवर हलकेसे संगीत वाजत होते. आणि शेजारच्या सीटवर — सानवी बसली होती. हसत होती. मागच्या सीटवर, अर्जुन आणि प्रिया — दोघेही लहान, जिवंत, भांडत-खेळत होते.सागरचा श्वास अडकला.हे... हा तोच दिवस आहे. तीच वेळ. अपघाताच्या आधीची शेवटची मिनिटं.पण हे शरीर — हे हात स्टिअरिंग व्हीलवर — हे सागरचे स्वतःचे हात नव्हते. तरीही ते होते. हे सागर-२ चे