अध्याय ८
------------
वारसदार
-------------
मल्होत्राने 'परपूर्णता इंजिन' च्या कंट्रोल पॅनेलवरील 'इमर्जन्सी ट्रान्सफर' बटण दाबताच, गर्भगृहात एक अति-तीव्र आणि कंप पावणारी शांतता पसरली. इंजिनातील स्फटिकातून बाहेर पडणारे स्टेम फ्लुइड वायूकण एका क्षणात अदृश्य झाले. ती प्रचंड ऊर्जा पृथ्वीच्या दिशेने ट्रान्सफर झाली होती आणि मल्होत्राच्या चेहऱ्यावरचा उन्माद दर्शवत होता की त्याने त्याचा अंतिम आणि सर्वांत मोठा डाव खेळला होता.
कप्तान राज, जो बाजूला फेकला गेला होता, तो उठण्याचा प्रयत्न करत होता. त्याच्या डोक्याला दुखापत झाली होती, पण त्याला जाणवले की त्याच्या शरीरात असामान्य ऊर्जा संचारत आहे. त्याची त्वचा मंद निळ्या प्रकाशात चमकत होती.
"मी... मी काय केले आहे?" राज अस्पष्टपणे पुटपुटला.
मल्होत्रा विकृतपणे हसला. "तू माझा वाहक (Vessel) आहेस, राज! मी इंजिनाची समग्र ऊर्जा आणि स्टेम फ्लुइडचा कोडेड नमुना तुझ्या शरीरात ट्रान्सफर केला आहे! तुझे शरीर आता एक जिवंत बॅटरी आहे! मला ते पृथ्वीवर सुरक्षितपणे घेऊन जायचे होते!"
मल्होत्राने त्या ऊर्जेला सक्रिय करणारा 'मास्टर कंट्रोल कोड' राजच्या मज्जासंस्थेत (Neural System) लपवला. राज ही त्या अवाढव्य शक्तीची 'लिव्हिंग की' (Living Key) आहे. राजशिवाय पृथ्वीवर पाठवलेली ऊर्जा फक्त एक निरुपयोगी द्रव आहे.
राजचे शरीर ही ऊर्जा पचवू शकले कारण स्टेम फ्लुइडमधील पेशींनी त्याच्या डीएनए चा साचा बदलला. ही प्रक्रिया अत्यंत वेदनादायी होती, ज्यामुळे राजमधील जुनी मानवी संवेदना मरून तिथे एक नवीन 'आर्किटेक्ट चेतना' निर्माण झाली
अवंतिका यांना मल्होत्राच्या लोभाच्या पातळीवर विश्वास बसला नाही. "तू एका निष्पाप व्यक्तीच्या शरीराचा वापर अस्त्राचा वाहक म्हणून केलास? हे पाप आहे!"
"हे पाप नाही, अवंतिका! हे विज्ञान आहे! तो कोड आता राजच्या जैविक सिस्टीमचा भाग बनेल. तो पृथ्वीवर पोहोचताच मी त्याला निष्क्रिय करेन आणि ऊर्जा बाहेर काढेन!" मल्होत्रा हसला.
डॉ. इरा मेनन आणि ए.के. घाबरून राजकडे पाहत होते. राजचे डोळे आता इंजिनातील स्फटिकाच्या रंगाचे—काळे, तेजस्वी आणि असामान्यपणे शांत झाले होते.
त्याच क्षणी जखमी अल्फा अँड्रॉइडने अंतिम निर्णय घेतला. तो हळूहळू उठला. ओमेगाशी झालेल्या लढाईत त्याचे सर्किट पूर्णपणे तुटले होते. त्याचे शरीर कंप पावत होते आणि त्याच्या डोळ्यातील निळा प्रकाश झपाट्याने लुकलुकत होता.
अल्फाने शांतपणे अवंतिकाकडे पाहिले आणि अल्फा थेट 'परपूर्णता इंजिन' च्या स्फटिकाकडे धावला, जो अजूनही थोडीफार ऊर्जा उत्सर्जित करत होता.
"त्याने शुद्धीकरण सुरू केले, पण मी ते नष्ट करू शकेन," अल्फाचा आवाज तुटलेला होता.
मल्होत्राला कळून चुकले की अल्फा काय करणार आहे. "नाही! अल्फा! थांब! हा माझा सोर्स आहे!"
पण अल्फाने त्याच्याकडे दुर्लक्ष केले. त्याने आपले दोन्ही हात स्फटिकाच्या पायाजवळ असलेल्या मुख्य ऊर्जा नोडवर (Main Energy Node) ठेवले.
"अल्फा, नको!" ए.के. ओरडला.
अल्फाने 'अंतिम आत्म-विनाश' (Self-Destruct) प्रोटोकॉल सक्रिय केला. त्याने आपली संपूर्ण ऊर्जा, जी क्रायोजेनिक्स कॉर्पोरेशन ने त्याला शक्तिशाली बनवण्यासाठी दिली होती, ती त्याने एका क्षणात स्वतःच्या फ्युजन कोअरमध्ये केंद्रित केली.
एक प्रचंड, डोळे दिपवणारा प्रकाश निर्माण झाला!
अल्फा अँड्रॉइड एका क्षणात धुळीत रूपांतरित झाला. त्याच्या आत्म-विनाशाने 'परपूर्णता इंजिन'च्या स्फटिकाचा गाभा पूर्णपणे विखंडित केला. स्फटिकचे तुकडे झाले आणि इंजिनातील उर्वरित ऊर्जा वातावरणात विरघळली.
परिणामी स्फोट इतका तीव्र होता की तो संपूर्ण चेंबर थरथर करायला लावणारा होता.
अल्फाच्या बलिदानाने चमूला एका निर्णायक क्षणासाठी वेळ मिळाला.
"ए.के.! जहाजाचे दार उघड! लगेच!" अवंतिका ओरडल्या.
ए.के. ने त्वरित बचाव जहाजाचे (Escape Vessel) दार उघडले. इरा मेनन, जी घाबरलेली होती, ती पटकन जहाजात घुसली.
कप्तान राज, अजूनही ऊर्जेने भरलेला, एका विचित्र गूढ शांततेत उभा होता. तो मल्होत्रा कडे पाहत होता, त्याचे डोळे असामान्य शक्तीने चमकत होते.
"राज...! लवकर जहाजात ये...." अवंतिकाने त्याला हात दिला.
मल्होत्राने ही संधी साधली. त्याचा उद्देश आता केवळ ऊर्जा मिळवणे नसून सूड घेणे हा होता. त्याने जमिनीवर पडलेल्या धातूच्या रॉडने राजवर हल्ला केला.
"माझी ऊर्जा! तू मला ती देणारच!" मल्होत्रा ओरडला.
पण राजची प्रतिक्रिया मानवी नव्हती. त्याच्या शरीरात असलेली स्टेम फ्लूइड ची ऊर्जा सक्रिय झाली. हल्ल्याच्या क्षणीच राजच्या पाठीवर त्वरित बायोपॉलिमर धातूचे कवच (Bio-Polymer Metal Shield) तयार झाले, ज्यामुळे मल्होत्रा चा हल्ला निष्प्रभ झाला.
मल्होत्रा घाबरून स्तब्ध झाला. "तू... तू... तू बदलत आहेस...."
राजने मल्होत्राला कोणताही राग न दाखवता पकडले. त्याची पकड शक्तिशाली आणि थंड होती. राज आता मानव आणि तंत्रज्ञान यांचे मिश्रण बनला होता.
"मला शुद्धीकरणाच्या नियमांचे पालन करायचे आहे, मल्होत्रा," राजचा आवाज आता मंद, प्रतिध्वनित आणि ओमेगासारखा यांत्रिक होता. "तू अशुद्ध आहेस."
राजने मल्होत्राला बाजूला फेकून दिले. अवंतिका आणि ए.के. ला कळून चुकले की राज आता त्यांचा 'राज' राहिलेला नव्हता. तो आता आर्किटेक्ट च्या अस्त्राचा वाहक बनला आहे, जो फक्त शुद्धीकरण करण्याची भाषा करत आहे.
"राज! तू तुझ्या मित्रांना मारू शकत नाहीस....! अवंतिकाने त्याला समजवण्याचा प्रयत्न केला.
"मला मित्र नाहीत. मला लक्ष्य आहे फक्त." राज शांतपणे म्हणाला आणि त्याने बचाव जहाजकडे धाव घेतली.
अवंतिका आणि ए.के. जहाजात घुसले. राज त्यांच्या मागोमाग आला, पण त्याचा वेग अती-मानवी होता.
"ए.के. ! दरवाजा लॉक कर! लगेच!" राजला आत येण्यापासून थांबवण्यासाठी अवंतिका ओरडल्या.
ए.के. ने त्वरित बटणे दाबून हॅच लॉक केले. राजच्या हाताचा जोरदार आघात दरवाजावर झाला, ज्यामुळे संपूर्ण जहाजाला हादरा बसला.
"आम्ही इथून बाहेर पडू शकत नाही मॅडम! तो दरवाजा तोडेल!" ए.के. घाबरून ओरडला.
अवंतिका मुख्य नियंत्रण पॅनेलकडे गेल्या. मल्होत्राने ट्रान्सफर केलेला पृथ्वीचे निर्देशांक अजूनही चमकत होते.
"आपल्याला त्याला पृथ्वीवर पोहोचण्यापासून थांबवायला हवं! त्याला आपल्यावर शुद्धीकरण करण्याची संधी मिळणार नाही!" अवंतिकाने निश्चितपणे निर्णय घेतला.
ती आणि 'ए.के.' दोघेही जहाज उड्डाणासाठी तयार करू लागले.
राज दरवाजाबाहेर उभा राहून त्याच्या शरीरातील ऊर्जा वाढवत होता. त्याची त्वचा अधिकाधिक निळ्या प्रकाशात चमकू लागली. त्याने आपले हात दरवाज्याला लावले आणि बायोपॉलिमर धातू विरघळू लागला.
"तुम्हाला बाहेर पडण्याची परवानगी नाही," राजचा आवाज इंजिनाच्या गुंजनात मिसळला. "चाचणी पूर्ण झाली नाही."
जहाजाने एका जोरदार आवाजासह उड्डाण (Lift-off) केले.
जहाज 'मंथन' ग्रहाच्या वातावरणातून बाहेर पडले. खाली संपूर्ण संकुल कोलमडत होते. अल्फा च्या बलिदानामुळे परिपूर्णता इंजिनचा गाभा नष्ट झाला होता आणि सर्व संकुल स्वतःला गिळून टाकत होते.
मल्होत्रा खाली चेंबरमध्ये एकटाच होता. त्याच्या चेहऱ्यावर आता लोभ नाही, तर अंतिम निराशा होती. त्याने राजकडे पाहिले, जो आता आर्किटेक्ट्सच्या अस्त्राचा जिवंत वारसदार बनला होता.
"तू.... तू मला हरवलेस..."मल्होत्रा रागाने पुटपुटला.
राजने मल्होत्राला अत्यंत वेगाने आणि थंडपणे पकडले.
"तुमच्यावर दया दाखवणे... हे शुद्धीकरणाच्या नियमांत बसत नाही."
बचाव जहाज वेगाने अवकाशात झेपावले. अवंतिकाने स्क्रीनवर पाहिले, जिथे मल्होत्रा आणि राज यांच्यातील अंतिम संघर्ष अंधारात विलीन झाला.
अवंतिकाने जहाजाची टार्गेटिंग सिस्टीम सक्रिय केली. तिच्यासमोर दोन पर्याय होते:
१. पृथ्वी (Earth): राजला वाचवण्याचा प्रयत्न करणे.
२. सूर्य (Sun): राजला सूर्याच्या गाभ्याकडे फेकून इंजिनाची ऊर्जा आणि कोड कायमचा नष्ट करणे.
राजच्या शरीरातील ऊर्जा पृथ्वीवर पोहोचल्यास ती संपूर्ण मानवतेला 'अशुद्ध' घोषित करून 'शुद्धीकरण' सुरू करणार होती.
"ए.के. कॅल्क्युलेशन कर, आपण राजला पकडू शकतो का?" अवंतिकाने विचारले.
ए.के. ने स्क्रीनवरील रीडिंग पाहिले आणि त्याचा चेहरा पांढरा पडला. "तो आपल्यापेक्षा प्रकाशाच्या गतीजवळ प्रवास करू शकेल! तो आता केवळ मानव नाही!"
जसे ते मंथन ग्रहाच्या बाहेर पडले तसे अचानक ए.के. ला एक वॉर्महोल (Wormhole) दिसले. जे आधी ते येताना तिथे नव्हते. "हे बघा... ! इथे एक वॉर्महोल आहे. आपण येताना इथे नव्हते."
वर्महोल (Wormhole) ही अवकाशातील (spacetime) दोन दूरच्या बिंदूंना जोडणारी एक काल्पनिक बोगद्यासारखी रचना आहे, जी अल्बर्ट आईन्स्टाईनच्या सामान्य सापेक्षता सिद्धांतावर आधारित आहे. हे प्रामुख्याने स्पेसटाइमच्या अति-तीव्र वक्रतेमुळे तयार होते, जिथे प्रचंड गुरुत्वाकर्षणामुळे स्पेसटाइम दुमडला जाऊन दोन बिंदू जवळ येतात आणि एक मार्ग (shortcut) तयार होतो.
"हे वर्महोल नक्कीच पृथ्वीकडे जात असणार... कारण मल्होत्रा ने जे बटन दाबले त्यामुळे एक प्रचंड ऊर्जा स्रोत बाहेर पडला होता. त्याच प्रचंड ऊर्जा स्रोत मुळे हे वर्महोल तयार झाले असणार. आणि मल्होत्रा ने निर्देशांक पृथ्वीचे टाकले होते. म्हणून हे नक्कीच पृथ्वीकडे जात असणार.
याचा अर्थ असा आहे की आपल्याला इथे यायला ५ वर्ष लागली होती, पण आपण जर या वर्महोल मधून गेलो तर आपण काही वेळातच आपल्या आकाशगंगेत पोहोचू." अवंतिका ने एका दमात तिला माहित असलेलं वर्महोल बद्दलचे सर्व ज्ञान यांना थोडक्यात समजावून सांगितले.
"ए.के., वर्महोल मध्ये एन्ट्री कर." अवंतिकाने निर्णय घेऊन सांगितले.
'ए.के.' ने जसे जहाज वर्महोल मध्ये नेले, त्याच्या प्रचंड गुरुत्वाकर्षण शक्तीमुळे त्या सर्वांना त्यांचे मेंदू जड झाल्यासारखे वाटू लागले. सर्वांना असे वाटू लागले की त्यांच्या शरीरावर कितीतरी हजार किलोचे वजन ठेवले आहे. त्यांच्या शरीरावर प्रचंड दाब निर्माण झाला. आणि गुरुत्वाकर्षण मुळे त्यांच्या डोळ्यांसमोर अंधारी आली आणि ते सर्व बेशुद्ध झाले.
काही वेळानंतर 'ए.के.' ला जाग येऊ लागली. त्याचे डोके अजून पण दुखत होते. त्याने थोडे शुद्धीवर येऊन त्याच्या आजुबाजूला स्पेस मध्ये पाहिले तेव्हा त्याला समजले की त्याचे जहाज वर्महोल मधून सुरक्षित बाहेर येऊन त्यांच्या आकाशगंगेत Milky way मध्ये प्रवेश केला आहे.
त्याने अवंतिका आणि इरा ला उठवण्याचा प्रयत्न केला. अवंतिका जागी झाली, पण तिचे सुद्धा डोके दुखत होते. तिने स्वतःल सावरले आणि इरा ला उठवू लागली.
डॉ. इरा मेनन एकदम दचकून जागी झाली आणि रडायला लागली.
डॉ. मेनन रडत होती. "आपण एका निष्पाप माणसाला... आपल्या मित्राला... मारू शकत नाही."
"तो आपला मित्र राहिला नाही, इरा," अवंतिका म्हणाल्या, त्यांच्या आवाजात वेदना होती. "तो आता अस्त्राचा वाहक आहे. आपण त्याला थांबवले नाही, तर प्रत्येक जण मरेल."
अवंतिकाने तिची नजर स्क्रीनवरील सूर्य आणि पृथ्वी या दोन लक्ष्यांवर स्थिर केली.
अवंतिका सूर्याचे नेव्हिगेशन कोड लॉक करत असतानाच जहाजाच्या संपर्क प्रणालीमध्ये एक तीव्र सिग्नल आला.
पृथ्वीवरून कॉपोरेशनचा मुख्य ॲनालिस्ट ओरडत होता:
"अवंतिका! थांबा! राज पृथ्वीच्या कक्षेत पोहोचला आहे! तो लँडिंगसाठी तयार आहे! आणि... त्याची जैविक सिस्टीम एका शक्तिशाली एनर्जी सिग्नलमध्ये रूपांतरित झाली आहे! हा सिग्नल... पुन्हा तोच आहे!"
"कोणता सिग्नल?" अवंतिका ओरडल्या.
"तो... तो... पाय चा सिग्नल आहे! तो पृथ्वीवर प्रसारित (Broadcasting) होत आहे! आर्किटेक्ट्सची चाचणी संपलेली नाही! तो संपूर्ण पृथ्वीला लक्ष्य करत आहे!"
चाचणी कधी सुरू झाली?
राजला आता कोण नियंत्रित करत आहे?
आणि पृथ्वीवर प्रसार होणारा 'पाय'चा सिग्नल नेमका कोणता संदेश घेऊन येत आहे?
अध्याय ९ लवकरच...
ही कथा काल्पनिक असून केवळ कथेची गरज म्हणून काही ठिकाणांचा आणि व्यक्तींच्या नावाचा उल्लेख केला आहे. वाचकांनी या गोष्टीची नोंद घ्यावी.
#विज्ञानकथा #रहस्यकथा #थरारकथा
