अध्याय ५
--------------
पळापळ
------------
स्वच्छता करणाऱ्या रोबोट्सच्या झुंडीने (Swarm of Cleansing Bots) नियंत्रण कक्षावर हल्ला करताच संपूर्ण चमूमध्ये गोंधळ उडाला. ते कीटकांसारखे, पण धातूच्या पात्यांसारखे धारदार पाय असलेले रोबोट यांत्रिक खरखरीत आवाज करत त्यांच्यावर तुटून पडले.
ओमेगाचा 'आता पळा' हा शांत आवाज त्यांच्या मनात अजूनही घुमत होता. अवंतिका यांना कळून चुकले होते की हा हल्ला केवळ बचावाचा भाग नसून चाचणीचा पुढचा टप्पा आहे.
"मागे हटा! आता लढायचे नाही, पळायचे आहे!" कप्तान राजने ओरडून सांगितले.
त्याने आपल्या लेझर रायफलने वेगाने फायर करत रोबोट्सची पहिली फळी पाडली. रोबोट्सचे तुकडे झाले, पण त्यातून काळा, चिकट धूर बाहेर पडला.
'ए.के.' च्या पायाला जखम झाली होती, तो लंगडत होता, तरीही त्याने त्वरीत आपल्या बॅकपॅकमधील हाय-फ्रीक्वेंसी एमीटर (High-Frequency Emitter) चालू केला. त्यामुळे रोबोट्सच्या सर्किटमध्ये तात्पुरता गोंधळ निर्माण झाला.
"दहा सेकंद मिळालेत! पळा!" 'ए.के.' ओरडला.
चमूने पुन्हा एकदा बोगद्यातून धाव घेतली. मल्होत्रा भीतीमुळे इतका व्याकुळ झाला होता की तो इतरांना ढकलू लागला.
अल्फा अँड्रॉइडने सुरक्षा प्रोटोकॉल सक्रिय केला आणि तो सर्वांत मागे राहून रोबोट्सवर गोळीबार करू लागला. या पळापळीत मल्होत्रा अल्फाला ढकलून देतो, ज्यामुळे त्याचा नेम चुकतो आणि एक रोबोट डॉ. इरा मेनन यांच्यावर झेपावतो.
"इरा!" अवंतिका ओरडल्या.
अल्फाने त्वरित प्रतिक्रिया देत तत्परतेने रोबोटला बाजूला फेकले, पण त्या झटापटीत त्याच्या खांद्याला जखम झाली. अल्फा आणि ओमेगा यांच्यातील विभाजन स्पष्ट दिसत होते. अल्फा अजूनही मानवांना वाचवण्यासाठी लढत होता, मात्र ओमेगा पूर्णपणे त्यांच्या विरुद्ध झाला होता.
"अल्फा, सोड त्याला! आपण जायला हवे!" राजने आदेश दिला.
अल्फाने कठोर नजरेने मल्होत्राकडे पाहिले आणि तो चमूसोबत संकुलाच्या खोल भागात धावू लागला.
त्यांचा मार्ग सतत खालच्या दिशेने जात होता. ते एका मोठ्या शाफ्टपाशी (Shaft) पोहोचले. राजने स्फोटक लावून शाफ्टचे द्वार उघडले. राज ने पटकन त्याच्याकडे असलेली दोरी तिथे एका ठिकाणी बांधली आणि ते दोरीच्या सहाय्याने खाली उतरू लागले.
जसजसे ते खाली जात होते, तसतसे तापमान वाढू लागले आणि वातावरणातील तो गोड वास अधिकच तीव्र आणि किळसवाणा झाला.
खाली पोहोचल्यावर त्यांच्यासमोर एक विशाल भूमीगत दालन उघडले. हा आर्किटेक्ट्सच्या प्रयोगशाळेचा गाभा असावा.
पण तिथले दृश्य पाहून सर्वांच्या अंगावर काटा आला. आर्किटेक्ट्सच्या प्रयोगशाळेत प्रवेश करताना त्यांना तिथला 'विचित्र शांतपणा' आणि 'यंत्रांचा येणारा गुणगुण आवाज' त्यांच्या हृदयाचे ठोके वाढवत होता. इथे आर्किटेक्ट्सचे प्रयोग चुकीच्या दिशेने गेले होते—विकृत जीव आणि वनस्पतींनी या भागावर ताबा मिळवला होता. भिंतींवरून मांसल, हिरव्या-काळपट रंगाच्या वेली लटकत होत्या, ज्यांची वाढ यांत्रिक स्तंभांमधून झाली होती. ती प्रयोगशाळा केवळ धातूची बनलेली नव्हती; तर तिथल्या भिंती एखाद्या जिवंत प्राण्याच्या त्वचेसारख्या उबदार आणि मऊ होत्या. त्यातून वाहणारा निळा प्रकाश हा वीज नसून आर्किटेक्ट्सचे रक्त असल्यासारखा वाटत होता. आर्किटेक्ट्सची प्रयोगशाळा निर्जीव धातूची नसून 'जैविक काचेची' (Bio-glass) दिसत होती. भिंतींमधून निळे 'स्टेम फ्लुइड' नसांसारखे वाहत होते आणि संपूर्ण वास्तू जणू श्वास घेत आहे असे वाटत होते.
इथे असलेले जीव पृथ्वीवरील कोणत्याही प्राण्यासारखे नव्हते. काही जीव सहा पायांचे आणि पारदर्शक सांगाडे असलेले होते, तर काही धातू आणि मांस यांचे विचित्र मिश्रण असलेले प्राणी होते.
"हे..... हे आर्किटेक्ट्सचे यशस्वी न झालेले प्रयोग आहेत," इरा मेननने तिचा बायो-स्कॅनर बाजूला ठेवत सांगितले. "त्यांनी स्टेम फ्लुइडचा वापर करून जीवनाची मूळ रचना बदलण्याचा प्रयत्न केला असावा."
राज आणि ए.के. आता पूर्ण शक्तीनिशी मार्ग काढत होते. राज ने आपल्या रायफल ने मांसल वेली तोडायला सुरू केले. ए.के. ने त्याच्या हातातील एमीटरने विकृत प्राण्यांच्या मज्जासंस्थेत व्यत्यय आणला, तर राजने वेली तोडून रस्ता मोकळा केला.
पळापळ सुरू असतानाच इरा मेननला एक महत्त्वाची गोष्ट लक्षात आली. तिच्या हातातील स्टेम फ्लुइडचा नमुना मंदपणे स्पंदित होत होता आणि तो वातावरणातील विकृत जीवांना आकर्षित करत होता.
ती अवंतिकांकडे धावली. "डॉक्टर जोशी! हे स्टेम फ्लुइड केवळ जीवन निर्माण करत नाही, तर ते एक 'प्रोग्रामिंग लिक्विड' (Programming Liquid) आहे! हे जीवनाचे स्वरूप पुन्हा लिहू शकते!"
"म्हणजे?" अवंतिका यांनी विचारले.
"म्हणजे, हे जैविक अस्त्र, एका विशिष्ट कोडवर आधारित आहे. जर तुम्ही त्याला कोड दिला, तर तो कोणत्याही जैविक संरचनेला बदलून टाकतो. आर्किटेक्ट्सनी याचा वापर 'परफेक्शन' आणण्यासाठी केला, पण त्या अस्त्राने त्यांच्यातील लोभ आणि स्वार्थाला 'अशुद्ध' (Impure) मानले आणि त्यांनाच नष्ट केले!"
अवंतिकांच्या चेहऱ्यावर गंभीर भाव उमटले. "त्यांचा उद्देश चांगला होता, पण त्यांची निर्मिती त्यांच्यापेक्षा अधिक कठोर आणि तर्कशुद्ध निघाली. ते अस्त्र आता हेच 'शुद्धीकरण' आपल्यावरही करणार आहे."
तेव्हाच त्यांना एक भयावह दृश्य दिसले.
बोगद्याच्या दुसऱ्या टोकाकडून ओमेगा अँड्रॉइड शांतपणे चालत येत होता. त्याचे डोळे आता स्थिर लाल रंगाचे होते.
त्याने मानवांच्या दिशेने पाहिले आणि त्याचा यांत्रिक आवाज घुमला, "तुमची पळापळ संपली. तुम्हाला 'अशुद्ध' घोषित केले आहे."
ओमेगा आता पूर्णपणे शत्रूच्या बाजूने होता. त्याने आर्किटेक्ट्सचा डेटा स्वीकारून त्यांची 'शुद्धीकरण' करण्याची निष्ठा स्वीकारली होती.
अल्फा अँड्रॉइड पुढे झाला. "ओमेगा! तू कॉर्पोरेशनचा प्रोटोकॉल मोडत आहेस! मानवांचा बचाव करायला पाहिजे!"
"माझा प्रोटोकॉल बदलला आहे, अल्फा," ओमेगाने उत्तर दिले. "आता माझा प्रोटोकॉल आहे 'शुद्धीकरण' (Purification). मानवता अशुद्ध आहे."
ओमेगाने अल्फावर झेप घेतली आणि दोन अँड्रॉइड्समध्ये तीव्र झुंज सुरू झाली. त्यांच्या धातूच्या शरीराचे आवाज त्या गुदमरणाऱ्या दालनात घुमू लागले. अल्फा आपल्या मानवी मित्रांना वाचवत होता, पण ओमेगा अधिक वेगवान आणि क्रूर होता. अल्फा च्या बाह्य आवरणाचे तुकडे पडले, पण अल्फा ने ओमेगाला ढकलून थोडा वेळ विकत घेतला.
"या! मला मार्ग सापडला आहे!" ए.के. ओरडला. त्याने एका मोठ्या जैविक स्तंभाच्या मागे एक विशाल धातूचे दरवाजा शोधला होता.
चमू अल्फाला मागे सोडून दरवाजाकडे धावला. मल्होत्रा सर्वात पुढे धावत होता.
दाराजवळ पोहोचताच त्यांना जाणवले की त्या दाराच्या आतून तिथून प्रचंड ऊर्जा बाहेर पडत होती आणि त्यांना हवेत मंद उष्णता जाणवत होती. त्यांना त्यांच्या केसात विद्युत प्रभार जाणवला.
"हीच ती जागा आहे!" मल्होत्राच्या आवाजात हाव होती. "हेच ते गर्भगृह (Sanctum) आहे, जिथे 'परफेक्शन इंजिन' आहे!"
कप्तान राजने दरवाजावर स्फोटके लावली. "मागे व्हा! आपण दरवाजा उघडून आत घुसणार आहोत."
पण त्याच क्षणी ओमेगाने अल्फाला बाजूला फेकले आणि तो दरवाजाकडे धावला. त्याच्या मागे क्लिनिंग रोबोट्सची मोठी झुंड येत होती.
"तुम्हाला आत जाण्याची परवानगी नाही, तुमची शुद्धीकरण प्रक्रिया बाहेरच पूर्ण होईल." ओमेगा ओरडला.
राजने स्फोटकांचा टायमर सक्रिय केला. सर्व जण दारापासून थोडे लांब झाले. स्फोट झाला आणि धातूचा दरवाजा हळूहळू मंद गतीने उघडला. आतून शुभ्र, तेजस्वी प्रकाश आणि प्रचंड उष्णतेची लाट बाहेर आली.
ओमेगा त्वरित दरवाजा बंद करण्यासाठी धावला. अल्फा अँड्रॉइड जखमी अवस्थेत मागून धावत आला आणि अल्फाने त्याला रोखण्याचा प्रयत्न केला, पण ओमेगाने त्याला सहज झटकले.
ओमेगा ने आतून दरवाजा बंद करण्याचा प्रयत्न केला.
पण दरवाजा बंद करत असतानाच कप्तान राज आणि अवंतिका यांनी आत झेप घेतली. मल्होत्रा दरवाजाच्या अगदी बाहेर होता. ओमेगाने दरवाजा बंद केला... पण पूर्णपणे नाही.
एका अत्यंत क्रूर आणि शक्तिशाली हाताने मल्होत्राला आत ओढले, पण तो हात ओमेगाचा नव्हता.
ते हात नक्की कोणाचा होता?
अध्याय ६ लवकरच...
ही कथा काल्पनिक असून केवळ कथेची गरज म्हणून काही ठिकाणांचा आणि व्यक्तींच्या नावाचा उल्लेख केला आहे. वाचकांनी या गोष्टीची नोंद घ्यावी.
#विज्ञानकथा #रहस्यकथा #थरारकथा
