Antarman book and story is written by Jaydatta khile in Marathi . This story is getting good reader response on Matrubharti app and web since it is published free to read for all readers online. Antarman is also popular in प्रेरणादायी कथा in Marathi and it is receiving from online readers very fast. Signup now to get access to this story.
अंतर्मन. - कादंबरी
Jaydatta khile
द्वारा
मराठी प्रेरणादायी कथा
सकाळचे ८:३९ झाले होते. जग धावत होते. बाहेर गाड्यांचे हॉर्न, ऑफिसचे मेल, आणि लोकांची यंत्रवत गर्दी. पण या सगळ्या गोंगाटात एक आवाज असा असतो जो कोणालाच ऐकू येत नाही. तो आवाज माझ्या आतून येतो. त्याचंच नाव आहे - अंतर्मन.
बीडच्या बस स्टँड मागच्या चहाच्या टपरीवर जय उभा होता. टेबलावरच्या स्टीलच्या डब्यात त्याने सुटे पैसे मोजले. एक रुपया, दोन रुपये, पाच रुपये... सगळे मिळून ४३ रुपये.
४३ रुपयात आजच्या जगात काय येतं? कदाचित एक चहा आणि एक बिस्कीट. पण जयच्या डोक्यात मात्र ४३०० कोटींचा प्लॅन होता.
खिशात फक्त ४३ रुपये, पण मनात कोटींचं स्वप्न!
बीडच्या एका छोट्या चहा टपरीवर जय उभा आहे. बाहेर जग धावतंय, पण त्याच्या आत एक वेगळाच आवाज घुमतोय - त्याचं अंतर्मन. आरशात त्याला स्वतःचा आजचा चेहरा नाही, तर उद्याचा अब्जाधीश दिसतोय.
हा प्रवास ...अजून वाचानाही, तर बाहेरच्या मनापासून अंतर्मनापर्यंतचा आहे. ४३ रुपयापासून सुरू झालेला हा प्रवास कोट्यावधीपर्यंत कसा जाईल?
अंतर्मन म्हणजे काय?
अंतर्मन - भाग २ : पहिला ग्राहक आणि १० रुपयांचा अपमान, भीती आणि विश्वासघातआरशात दिसलेला तो सुटातला माणूस मी नव्हतो. मी होतो फक्त २२ वर्षाचा, बीडच्या लॉजवर राहणारा, खिशात ४३ रुपये असलेला जय.दुसऱ्या दिवशी सकाळी मी उठलो, तेच फाटके ...अजून वाचाघातले आणि पुण्याच्या कॅम्प एरियात गेलो. माझ्याकडे प्रॉडक्ट नव्हता, कंपनी नव्हती, फक्त एक कल्पना होती - लोकांना कमी वेळात जास्त काम कसं करता येईल हे शिकवायचं.मी एका दुकानात शिरलो. मालकाला म्हणालो, "सर, मी तुमचा सेल्स २ पट करून देईन, फक्त १० मिनिटे द्या."तो हसला. त्याने खिशातून १० रुपयांची नोट काढली आणि माझ्या हातावर ठेवली."हे घे. तुझ्या मोटिव्हेशनचं पार्सल. जा इथून,
सिस्टिम-विश्वासाला कुलूपSystem vishwasala kulup ...अजून वाचा चार हजार खिशात होते. पण डोक्यात पहिल्यांदा चार हजारापेक्षा मोठा विचार आला होता. सिस्टम बनवायची असते.त्या रात्री मी वहीत लिहिलं नाही. मी भिंतीवर लिहिलं. लॉजच्या त्या ओल्या भिंतीवर कोळशाने.नियम 1 - यापुढे कोणाला आयडिया सांगायची नाही. फक्त रिझल्ट सांगायचा.नियम 2 - तोंडी हिशोब बंद. सगळं लिहून ठेवायचं.नियम 3 - मी एकटा पुरणार नाही. माणूस लागणारच.तिसरा नियम सगळ्यात अवघड
भाग - सहा हजाराचे सात हजार -विश्वासाची परीक्षाSahaa Hajarache Saath Hajar - Vishwasachi Parikshaसहा हजार खिशात आले आणि डोक्यात हवा गेली. असं तुम्हाला वाटलं असेल. पण झालं उलटं. सहा हजार आले आणि माझी झोपच उडाली.कारण आता मला कळलं होतं, ...अजून वाचादुकानातून दोन हजार मिळतात. मग दहा दुकानातून वीस हजार मिळतील. हिशोब सोपा होता. पण काम सोपं नव्हतं.मी रामला रोज बोलवू लागलो. आम्ही दोघे सकाळी 9 ला निघायचो. बीडच्या सगळ्या लहान दुकानात जायचो. मी दुकानदाराला बोलायचो, राम वहीत लिहायचा. कोणत्या वेळी गर्दी आहे, काय विकलं जात नाही.एका महिन्यात आमच्याकडे सात दुकानं झाली. प्रत्येक दुकानातून महिन्याला दोन हजार. म्हणजे चौदा हजार फिक्स.
मोठा माणूससाठ हजार रुपये. माझ्या हातात एवढे पैसे कधीच नव्हते. लॉजच्या त्या छोट्या टेबलवर मी नोटा मोजत होतो आणि राम माझ्याकडे बघत होता, त्याच्या डोळ्यात भीती आणि आनंद दोन्ही होते."भाऊ, आता काय?" राम म्हणाला.मी म्हणालो "आता आपण फक्त दुकानदार ...अजून वाचाआपण सिस्टम आहोत."पण मला माहिती नव्हतं, बीडमध्ये सिस्टम फक्त एकाच माणसाची चालते.त्याचं नाव भाऊसाहेब.दुसऱ्या दिवशी सकाळीच त्याचा माणूस आला. काळा शर्ट, गळ्यात सोन्याची चैन. तो लॉजच्या दारात उभा राहून म्हणाला, "भाऊसाहेबांनी बोलावलंय. आत्ताच्या आत्ता."रामचा चेहरा पांढरा पडला. तो म्हणाला "भाऊ नको जाऊ, भाऊसाहेब म्हणजे... तो माणूस चांगला नाही. त्याने मागच्या वर्षी एका पोराचं दुकान बंद पाडलं होतं."मी पिशवीत साठ हजार