वर्णन

मुंबईच्या एका गजबजलेल्या भागात विशाल आणि अर्णव राहत होते. भार्गव विलाच्या त्या काळरात्रीला पाच वर्षे झाली होती. दोन्ही मित्रांनी आपले आयुष्य सामान्य करण्याचा आटोकाट प्रयत्न केला होता. पण काही डाग इतके गडद असतात की ते काळजावरून कधीच पुसले जात नाहीत. अर्णवच्या कानापाशी वाजणाऱ्या त्या अदृश्य टाळ्या आणि कोपऱ्यातल्या बाहुलीचे ते गूढ हसू आता रोजचाच भाग झाले होते. पण खरा थरार तेव्हा सुरू झाला, जेव्हा विशालच्या दारावर एका रात्री कोणीतरी जोरात थाप मारली.रात्रीचे ठीक ३:०० वाजले होते. विशालने दचकून दरवाजा उघडला. समोर एक पंचविशीची मुलगी उभी होती. तिचे केस विस्कटलेले होते, डोळे भयाने विस्फारलेले होते आणि तिच्या हातात एक जुनी डायरी