.....असं म्हणतात मुली हया परक्या असतात, आणि हे बऱ्याच अंशी खरे आहे.तीचे स्वतःचे घर कूठे असते...?? लग्न होईपर्यंतच तीच्या बाबाचे घर तिचे स्वतःचे घर असते लग्नानंतर ती तिच्या आईच्या घरी फक्त एक पाहुणी असते आणि सासरच्या घरी ती दुसऱ्याची मुलगी म्हणून असते... आणि हीच तिची ओळख अखेर पर्यंत असते. म्हणजे ती कुठेही असो परकी च असते.मुलीला घरची लक्ष्मी म्हणतात पण ही लक्ष्मी तिचे संपूर्ण आयुष्य तिच्या अस्तित्वाच्या शोधात घालवते. आणि अशा परिस्थितीत ती विधवा झाली तर त्या मुलीचे आयुष्य उद्ध्वस्त होउन जाते ...अजून वाचा

.......सीमा त्याच कपाटाजवळ बसून तिचे जुने संभाषण आठवून रडत होती.खूप उशीर झाला होता आणि सीमा तयार होऊन अजून बाहेर नव्हती, म्हणून तिची आई स्वतः तिला भेटायला गेली."सीमा... सीमा...!! तू तयार आहेस की नाहीस....?? अजून किती वेळ लागेल, रात्र होईल मग...??"सीमाला हाक मारून सीमाची आई सीमाच्या खोलीत पोहोचली, पण सीमा अजूनही त्याच कपड्यात बसून रडत असल्याचे दिसले."जेव्हा तू बाहेर आली नाहीस, तर मला वाटलंच तू इथे बसून रडत असेल...!!सीमाची आई सीमाकडे गेली आणि तिला तिथून उचलायला लागली."उठ इथून आणि वॉशरूमला जा, फ्रेश होऊन ये...!"सीमाच्या आईने काहीशा कडक आवाजात तिला खडसावले."आई, तू जा पिहुसोबत, मला खरच बर नाही वाटत...!""तुला असं कसं ...अजून वाचा

..... सीमा रडत रडत तिच्या खोलीत गेली आणि बेडवर पडली... आणि कार्तिकचा फोटो छातीशी घट्ट घेउन मिठी मारून रडू आयुष्यातून असं का निघून गेलास...?? जायचंच होंतं तर मला सोबत घेतलं असतं, तर आज मला लोकांचे असे टोमणे ऐकावे लागले नसते...!!""सीमा बेटा... लोकांच्या बोलण्याला असं मनावर घेऊ नकोस, लोक जे काही बोलतील ते म्हणतील...!!ऊठ...चल, तुझा भाऊही येणार आता, चल माझ्याबरोबर, स्वयंपाक करूया...!!सीमाची आई सीमाचे मनोरंजन करण्याचा पूर्ण प्रयत्न करत होती. शेवटी, ती आई होती ती आपल्या मुलीला असे रडताना कसे पाहू शकली असती."आई, तू जा, मला थोडा वेळ एकटे सोड... मी तुला आधीच सांगितले होते की मी कुठेही बाहेर जानार ...अजून वाचा

......सीमा तिच्या खोलीत रडत होती, ती कार्तिक च्या आठवणीत हरवली होती. तेवढ्यात सीमाचा भाऊ रोहन घरी आला तेव्हा सीमाची स्वयंपाकघरात स्वयंपाक करत होती."आई... सीमा कुठेच दिसत नाही आणि पिहूही... कुठे आहे सगळे... बेटा अंश...!"येताच रोहनने हाक मारली."अरे बेटा, तू आलास... बस, मी चहा करून आणते... आणि तुझे वडील आले नाहीत...??""नाही, काही काम होतं म्हणून पप्पा थांबलेत... काही वेळात येतील. पण हे सगळे लोक कुठे आहेत...??""बेटा, पूजा तिच्या मैत्रिणींसोबत तिच्या खोलीत आहे आणि सीमा तिच्या खोलीत. मुलंही इथेच कुठेतरी खेळत असतील....!""आई, सीमा तिच्या खोलीत एकटी काय करत आहे, तिने पूजाबरोबर वरच्या मजल्यावर जाऊन तिला मेकअप करायला मदत का केली नाही?तिला ...अजून वाचा

.…...सीमा झोपलेली असताना रोहन सीमाच्या खोलीत गेला. रोहनने सीमाला उठवले आणि तिला जेवायला जायला सांगितले पण सीमा राजी झाली पण भावावरच्या या प्रेमामुळे सीमालाही रोहनचे ऐकावे लागले."चल लवकर, पाणी तोंडावर पाणी घे आणि लवकर बाहेर ये, सर्वजण टेबलावर तुझी वाट पाहत आहेत...!"सीमाने रोहनशी सहमती दर्शवली की डायनिंग टेबलवर सर्वजण वाट पाहत आहेत, पण कोणी वाट पाहत आहे की नाही हे तिलाही माहीत होते. तरीही भावाचे म्हणणे मानत सीमा डायनिंग टेबलजवळ आली."ये बेटा...!! सीमाची आई सीमाकडे बघत म्हणाली. आपण कितीही प्रयत्न केला तरी उपयोग नाही पण ती लगेच भावाला राजी करते...!! अखेर ती तुझ्या बोलावल्यावर आली आणि जेव्हा मी तुला ...अजून वाचा

..... "पूजा, तू पण एक स्त्री आहेस आणि तुला नाही समजलं तर तिचं दु:ख दुसरं कोण समजणार...?? उद्या तुझ्यासोबत काही झालं तर...? तू काय करणार...? .?"रोहन बोलत असताना पूजाने रोहनच्या ओठांवर बोट ठेवले."आता या गोष्टी सोडा...!! आज काय झालं माहीत आहे ना, मग जरा प्रेमाबद्दल बोल, मी दिवसभर तुझ्यासाठी उपाशी राहिलो, आता त्याचा काही फायदा झाला पाहिजे ना...!!?"पूजाने तिचं डोकं रोहनच्या छातीवर ठेवलं आणि तिची बोटं त्याच्या छातीवर फिरवू लागली."ठीक आहे, मॅडम मजा करण्याचा विचार करत आहेत... फायदा हवाय...?"असं म्हणत रोहन हसत पूजाच्या कमरेला गुदगुल्या करू लागला.दुसऱ्या दिवशी सकाळी सीमाने पिहू आणि अंशला शाळेत सोडले.आणि टीव्हीवर काहीतरी पाहत बसली ...अजून वाचा

...."हा, पुजाचा धाकटा भाऊ जो शिक्षण पूर्ण करून वर्षांनी येतोय.""ओह्ह...!"सीमाने उत्तर दिले आणि गप्प बसली."काय ग...!! मी सांगतोय, जरा बघ नाहीतर तू नेहमीसारखीच राहशील.कार्तिक गेल्यानंतर तू स्वतःला विसरलीस. तुझं हसणं आणि हसणं, की तुझ्यावर स्वार होणं…!”"हे सगळं सांगून काय म्हणत आहे तु....?? तो वहिनीचा भाऊ आहे. तो मला भेटायला येत आहे, मग माझी उपस्थिती किंवा अनुपस्थिती सारखीच आहे....!"आईशी फोन वर बोलत असताना पूजा सीमा कड़े बघु लागली तेव्हा सीमाचे बोलणे संपले होते.“हो सीमा, तुझं बरोबर आहे.सगळा पेहराव करून त्याचा काय संबंध... सीमा, तू जशी आहेस तशीच बरी आहेस.”सीमाची आई पूजाच्या विषयावर हळूवारपणे कुरकुरली."तू असं जगणं तीच्यासाठी चांगलंच आहे. त्यामुळे ...अजून वाचा

...........माधव सीमाकडे जास्त लक्ष देत होता आणि हे पूजाला दिसत होते, मग रागाच्या भरात पूजाने माधवच्या पायावर जोराचा वार ताई, तु हे काय करतेयस...?""तुला शुद्धीवर आणत आहे...!!शांतपणे खाण्यावर लक्ष द्या, व्वा, इथे एकाग्रता कुठे आहे...!!"ताई, कोणाची काळजी करणे चुकीचे आहे का...?""नाही...!! पण जास्त काळजी करणं योग्य नाही, नाही तर तुमच्यामुळे कोणीतरी काळजी करू लागलंय...!""ताई, तू काय विचार करत आहेस...!""अरे भाऊ, दोन भावा-बहिणींमध्ये काय चाललंय? कुणी सांगेल का?"सांग.....!!"रोहनने शेजारी बसलेल्या पूजाला सांगितले जी कितीतरी वेळ मंद आवाजात माधवशी कुजबुजत होती."ते काही नाही, आम्ही एकमेकांशी बोललो होतो, काही विशेष नाही...!"पूजा हसत म्हणाली.सीमा ने पटकन जेवण उरकवले आणि निघायला उठली."अहो, एवढ्या लवकर ...अजून वाचा

........ आतापर्यंत तुम्ही वाचले आहे......सर्वजण जेवायला बसले होते, पण कांचन बसली नव्हती. ती देवकीला मदत करत होती. कांचनला पाहून आईने तिला तिच्यासोबत बसण्यास सांगितले."कांचन, तूही ये बेटा. आमच्यासोबत बस."तिच्याशी सहमत होऊन कांचनच्या सासूबाईंनीही कांचनला तिच्यासोबत बसण्यास सांगितले."हो, कांचन तू ही ये. देवकी सगळं सांभाळेल."आता पुढे.........सासूबाईंच्या सांगण्यावरून कांचन जेवायला बसली. विक्रम वरच्या मजल्यावर होता. कांचनचे लक्ष विक्रमवर होते, जो तिथे उभा राहून सगळं पाहत होता.थोड्या वेळाने, सर्वांनी जेवण संपवले आणि उठून दुसऱ्या बाजूला असलेल्या सोफ्यावर जाऊन बसले. थोडा वेळ बोलल्यानंतर, कांचनची आई कांचन च्या सासूबाईलाम्हणाली, "ठीक आहे ताई आम्ही आता निघतो."त्यांनी हात जोडून एकमेकांना अभिवादन केले आणि कांचन आणि तिची ...अजून वाचा

..….कांचन तिच्या आई आणि वहिनीसोबत घरी परतली.घरी पोहोचताच, पूर्णिमाने कांचनच्या सामानासह तिची बॅग किशनला दिली आणि ती स्वतः कांचनची तिच्या हातातून घेण्यासाठी पुढे सरकली."किशन, हे घे आणि आत्याच्या खोलीत ठेव."पूर्णिमाने किशनला बॅग दिली आणि कांचनकडे गेली. "ही बॅग मला दे, कांचन. मी ती सुरक्षितपणे ठेवते. त्यात काही मौल्यवान वस्तू असतील ना....??""नाही, वहिनी, काही मौल्यवान वस्तू नाहीत. फक्त माझे काही वैयक्तिक सामान आणि थोडे पैसे आहेत. असू दया मी ती ठेवते."कांचनने पूर्णिमाला बॅग देण्यास नकार दिला, पण पूर्णिमाने ती तिच्या खांद्यावरून घेतली."अगं, तू आत्ता थकली असशील. थोडा आराम कर इकडे ये. मी आहे ना तुझे काम करायला."पूर्णिमाच्या सांगण्यावरून, कांचनने तिची ...अजून वाचा